Το 1987, η πριγκίπισσα Νταϊάνα έκανε μια σύντομη αλλά αξέχαστη εμφάνιση στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου των Καννών. Παρακολούθησε μαζί με τον πρίγκιπα Κάρολο για να υποστηρίξει τον βρετανικό κινηματογράφο και να τιμήσει τον ηθοποιό Σερ Άλεκ Γκίνες. Αν και έμεινε μόνο για περίπου δέκα ώρες και μίλησε λίγο, η παρουσία της τράβηξε την προσοχή όλων εκεί. Τα μέτρα ασφαλείας ήταν αυστηρά και η εμφάνισή της έκανε την γκαλά την πιο πολυσυζητημένη εκδήλωση του φεστιβάλ.
Γνωστή ως η «Πριγκίπισσα του Λαού», η Νταϊάνα είχε μια μοναδική γοητεία που τραβούσε τους ανθρώπους. Το στυλ της ήταν απαλό και κομψό, με την αγάπη της για τα παστέλ χρώματα να γίνεται η χαρακτηριστική της εμφάνιση. Καθ’ όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του 1980 και του 1990, έγινε παγκόσμιο είδωλο της μόδας επιλέγοντας οικεία και χαριτωμένα ρούχα αντί για επίσημα βασιλικά ρούχα.
Η Νταϊάνα ήταν επίσης άξια θαυμασμού για την καλοσύνη και το θάρρος της. Σε μια εποχή που οι άνθρωποι φοβόντουσαν το AIDS, άγγιζε και παρηγορούσε τους ασθενείς χωρίς δισταγμό. Επισκεπτόταν θύματα ναρκών και αγκάλιαζε ανθρώπους που συχνά ξεχνιόντουσαν από την κοινωνία. Η συμπόνια της άφησε βαθύ σημάδι στον κόσμο.
Παρά τον βασιλικό της τίτλο, η Νταϊάνα ήταν ανοιχτή για τα προσωπικά της προβλήματα. Μίλησε με ειλικρίνεια για την ψυχική της υγεία, τον συναισθηματικό πόνο και τις διατροφικές της διαταραχές. Η ανοιχτότητά της έκανε πολλούς ανθρώπους να νιώθουν ότι την έβλεπαν και την καταλάβαιναν. Πέρα από ένα απλό είδωλο στυλ, χρησιμοποιούσε τη μόδα ως τρόπο για να εκφράσει τις αξίες της και να στείλει μηνύματα, ακόμα και όταν πήγαινε κόντρα στις βασιλικές προσδοκίες.
