Μια ιδιαίτερα ειλικρινή και αποκαλυπτική συνέντευξη παραχώρησε η Ελεωνόρα Ζουγανέλη, με αφορμή τη συμμετοχή της στον πρωταγωνιστικό ρόλο της εμβληματικής παράστασης «Το Μεγάλο μας Τσίρκο». Η αγαπημένη ερμηνεύτρια άνοιξε την καρδιά της και μίλησε με ωριμότητα και αυτογνωσία για τη διαδρομή της, τη σχέση της με τον εαυτό της, τη δημοσιότητα, αλλά και τις προσωπικές της αναζητήσεις.
Αναφερόμενη στα παιδικά της χρόνια και στη σχέση με τους γονείς της, η Ελεωνόρα παραδέχτηκε ότι η αντίδραση και η εσωτερική πάλη υπήρξαν έντονα στοιχεία της ζωής της, τα οποία δεν έχουν εξαφανιστεί εντελώς ακόμη και σήμερα. Μέσα από την παρατήρηση των γονιών της, όπως εξομολογήθηκε, συνειδητοποιεί καλύτερα πού βρίσκεται η ίδια, τι έχει καταφέρει να αφήσει πίσω της και ποιες καταστάσεις εξακολουθούν να την ενοχλούν. Παρά τις δυσκολίες, νιώθει βαθιά ευγνωμοσύνη για τη ζωή που ζει και για το επάγγελμα που έχει επιλέξει, καθώς της έδωσε την ευκαιρία να παρατηρεί τον κόσμο και τους ανθρώπους γύρω της με μεγαλύτερη ευαισθησία.
Για την ίδια, είτε το τραγούδι είτε το θέατρο αποτελούν διαφορετικές εκφάνσεις της ίδιας ιδιότητας: της ερμηνεύτριας. Η παρατήρηση, όπως είπε, την βοήθησε να αγαπήσει περισσότερο τους ανθρώπους και μέσα από αυτή τη διαδικασία να φτάσει πιο κοντά και στην αγάπη για τον εαυτό της. Παραδέχτηκε ότι σήμερα βρίσκεται σε σαφώς καλύτερο σημείο σε σχέση με το παρελθόν όσον αφορά την αυτοαποδοχή, αν και δεν κρύβει πως παραμένει αυστηρή τόσο με τον εαυτό της όσο και με τους άλλους.
Η αυστηρότητα αυτή, όπως εξήγησε, είναι κάτι που προσπαθεί πλέον συνειδητά να περιορίσει. Με την ωριμότητα που έχει αποκτήσει, επιδιώκει να δείχνει περισσότερη κατανόηση και επιείκεια στους γύρω της, γνωρίζοντας πως έτσι θα μπορέσει και η ίδια να αναπνεύσει πιο ελεύθερα και να μην επιβαρύνει τον εαυτό της με περιττές ενοχές και πιέσεις. Η αυτογνωσία φαίνεται να παίζει καθοριστικό ρόλο στη σημερινή της στάση ζωής.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στον χαρακτήρα της, αποκαλύπτοντας πως είναι από τη φύση της ντροπαλή και συνεσταλμένη. Δεν της αρέσει να τραβάει τα βλέμματα, ούτε να μιλάει ασταμάτητα ή να προκαλεί θόρυβο. Αντιθέτως, προτιμά να παρατηρεί, να αφουγκράζεται και να επεξεργάζεται όσα συμβαίνουν γύρω της. Αυτή η εσωτερικότητα, ωστόσο, έρχεται σε αντίθεση με τις απαιτήσεις της σκηνής, όπου καλείται να εκτεθεί, να προκαλέσει συναισθήματα και να διεκδικήσει την προσοχή του κοινού.
Η μετάβαση αυτή, όπως ανέφερε, δεν είναι πάντα εύκολη, αλλά αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της καλλιτεχνικής της διαδρομής. Παρά τις εξωτερικές αλλαγές που απαιτεί η σκηνή, οι βασικές της ποιότητες παραμένουν σταθερές και την ακολουθούν σε κάθε της βήμα. Είναι αυτές οι ποιότητες που την κρατούν γειωμένη και αυθεντική, ακόμα και όταν βρίσκεται κάτω από τα φώτα.
Μέσα από τη συνέντευξή της, η Ελεωνόρα Ζουγανέλη ανέδειξε μια γυναίκα που δεν φοβάται να μιλήσει ανοιχτά για τις αδυναμίες, τις εσωτερικές συγκρούσεις και τη συνεχή προσπάθεια αυτοβελτίωσης. Με ειλικρίνεια και ευαισθησία, περιέγραψε τη διαδρομή προς την αυτοαποδοχή ως μια διαδικασία που δεν ολοκληρώνεται ποτέ, αλλά εξελίσσεται μαζί με τον άνθρωπο. Η στάση της αυτή δείχνει ότι πίσω από την επιτυχημένη καλλιτέχνιδα υπάρχει ένας άνθρωπος που συνεχίζει να αναζητά την ισορροπία, τη γαλήνη και την αλήθεια του, τόσο στη σκηνή όσο και στη ζωή.
