Ο Ηλίας Βαλάσης ανοίγει την καρδιά του σε μια ειλικρινή συζήτηση για την τέχνη, τη ζωή, τη γυναίκα και τις αξίες που καθοδηγούν κάθε του βήμα. Μέσα από τα λόγια του αναδεικνύεται η ουσία πίσω από τα φαινόμενα, η προσωπική του στάση απέναντι στο χρήμα και την ηδονή, αλλά και η βαθιά του εκτίμηση για την οικογένεια, η οποία παραμένει ο πυρήνας της ζωής του. Ο ίδιος μιλά για τη διαφορά ανάμεσα στην επιφάνεια και την πραγματική αξία, δείχνοντας την απογοήτευσή του για έναν κόσμο που συχνά αποθεώνει την επιφανειακή λάμψη χωρίς ψυχή.
Σχολιάζοντας τη σύγχρονη καλλιτεχνική σκηνή, λέει: «Κοίτα, γι’ αυτή την κατάσταση ευθύνη φέρουν και τα ΜΜΕ. Είναι σαν να σου δίνουν ένα κουτί με λαμπερό περιτύλιγμα, αλλά όταν το ανοίξεις, δεν υπάρχει δώρο. Είναι φορές που πας να δεις κάτι που είναι φωταγωγημένο έντονα, έχει σκηνοθετηθεί μια ολόκληρη φιλολογία γύρω από αυτό, που περιμένεις το αποτέλεσμα του να είναι θεάρεστο, αλλά βλέπεις ότι δεν έχει ψυχή, είναι πατάτα». Αναρωτιέται γιατί ένα ολόκληρο σύστημα στηρίζει αυτή τη λογική και φέρνει ένα παράδειγμα: «Τις προάλλες είδα ένα βίντεο με έναν τύπο που είχε πάρει μια βούρτσα και πάνω στον καμβά που πάταγε έκανε κύκλους και γραμμές αριστερά και δεξιά. Όταν τελείωσε, το κοινό τον αποθέωσε με δάκρυα στα μάτια!»
Η σχέση του με το χρήμα είναι ξεκάθαρη: «Καμία. Το χρήμα και η σεξουαλικοποίηση των κοινωνιών μάς απομακρύνουν από την ουσία της ζωής. Ζούμε στην εποχή της αποχαύνωσης. Είναι λες και οι ζωές μας έχουν ένα δρομολόγιο: να έχουμε καλά αμάξια, να φουσκώνουμε μυς στο γυμναστήριο, να είμαστε απαραιτήτως θελκτικοί, να έχουμε καλά σπίτια». Ο ίδιος όμως προτιμά να ζει διαφορετικά. Θέλει να ακούει το σιντριβάνι της πλατείας του, να παραμένει συγκεντρωμένος στις πραγματικές του ανάγκες και να κρατά τις αισθήσεις του ενεργές. Αναπολώντας το παρελθόν, ομολογεί: «Κάποτε ήμουν ο κυνηγός της ηδονής, αλλά όταν παντρεύτηκα, αφοσιώθηκα στον άνθρωπό μου. Πια γνωρίζω πως η ηδονή δεν αφορά μόνο τη σάρκα, αλλά και την πνευματική σύνδεση που αναπτύσσουμε με τον άνθρωπό μας».
Όταν αναφέρεται στη γυναίκα, δεν μιλά γενικά, αλλά περιγράφει την προσωπική του εμπειρία: «Δεν μπορώ να μιλήσω έτσι γενικά, μπορώ να μιλήσω μόνο για τη γυναίκα που ξέρω εγώ και είναι η μητέρα των τριών παιδιών μας. Είναι ο βράχος, η ρίζα, ο διοικητής, ο κυβερνήτης. Μας δίνει τη δύναμη που θέλουμε εγώ και τα παιδιά μας για να προχωράμε, να γινόμαστε καλύτεροι». Τονίζει πως η γυναίκα αυτή, με την αφοσίωση και τη δύναμή της, φέρνει ισορροπία και σταθερότητα στην οικογένεια. «Είναι λες και εκείνη κάνει 65 δουλειές κι εγώ μόνο μία. Είναι η βασίλισσα των πάντων», συμπληρώνει με θαυμασμό, αποκαλύπτοντας τον σεβασμό και την αγάπη του για τη σύντροφό του.
Η φιλοσοφία του Ηλία Βαλάση περικλείει έναν βαθύ στοχασμό για τη ζωή και τις αξίες που καθορίζουν την καθημερινότητά μας. Δεν τον ενδιαφέρει η φήμη ή τα υλικά αγαθά, αλλά η αυθεντικότητα, η πνευματική σύνδεση και η αφοσίωση στην οικογένεια και τους ανθρώπους που αγαπά. Μέσα από τα λόγια του αναδεικνύεται ένας άνθρωπος που αποφεύγει την επιφάνεια, απορρίπτει τη φανταχτερή κενότητα και εστιάζει στην ουσία, στη βαθιά ανθρώπινη σύνδεση και στην αλήθεια της ζωής. Είναι ένας άνθρωπος που ζει σύμφωνα με τις αξίες του και που μέσα από τις προσωπικές του επιλογές δείχνει πως η πραγματική ηδονή δεν βρίσκεται στη στιγμιαία απόλαυση, αλλά στην αγάπη, την πίστη και την πνευματική επαφή με τους σημαντικούς ανθρώπους της ζωής του..
