Η Μαργαρίτα Θεοδωράκη μίλησε με βαθιά συγκίνηση για το νέο της βιβλίο με τίτλο «Οι αναμνήσεις ενός κοριτσιού», ένα έργο έντονα βιωματικό, που λειτουργεί όχι μόνο ως προσωπική εξομολόγηση αλλά και ως μια διαρκής γέφυρα μνήμης με τον πατέρα της. Όπως η ίδια εξήγησε, κάθε παρουσίαση του βιβλίου αποτελεί για εκείνη μια αφορμή για να ξαναζωντανεύει ιστορίες, συναισθήματα και στιγμές που σημάδεψαν την παιδική της ηλικία, αλλά και για να μιλά για τον άνθρωπο που καθόρισε τη ζωή και τη σκέψη της.
Η συγγραφέας δεν έκρυψε ότι το βιβλίο αυτό είναι άρρηκτα δεμένο με τον πατέρα της και την εποχή στην οποία μεγάλωσε. Αν και έχει παρουσιάσει το έργο της πολλές φορές, όπως είπε, δεν κουράζεται να επιστρέφει σε αυτό, καθώς κάθε παρουσίαση της δίνει τη δυνατότητα να κρατά ζωντανή τη μνήμη του. Στις εκδηλώσεις, ξεχωριστό ρόλο έχει και ο Παναγιώτης Πετράκης, στενός φίλος και συνεργάτης της, ο οποίος απαγγέλλει αποσπάσματα του βιβλίου, δίνοντας φωνή στις λέξεις και φορτίζοντας συναισθηματικά το κοινό.
Οι αναμνήσεις που περιγράφονται στο βιβλίο δεν είναι εύκολες ούτε γαλήνιες. Η Μαργαρίτα Θεοδωράκη μίλησε ανοιχτά για τα παιδικά της χρόνια, τα οποία συνέπεσαν με μια ιδιαίτερα σκοτεινή περίοδο της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας, εκείνη της δικτατορίας. Ήταν μια εποχή φόβου, διώξεων και αβεβαιότητας, κατά την οποία ο πατέρας της βρισκόταν στο στόχαστρο. Η ίδια, ακόμα παιδί, βίωσε μια ζωή ανάμεσα σε εξορίες, στρατόπεδα και φυλακές, εικόνες και καταστάσεις που για πολλούς ενήλικες θα ήταν δυσβάσταχτες.
Ωστόσο, όπως τόνισε, παρά τη σκληρότητα των συνθηκών, η ίδια θυμάται εκείνα τα χρόνια με έναν παράδοξο τρόπο. Μέσα στον φόβο και την αναστάτωση, υπήρχε και η αισιοδοξία. Η παρουσία των γονιών της, η αγάπη και η φροντίδα τους, λειτουργούσαν σαν ασπίδα απέναντι στην πραγματικότητα. Ως παιδί, προσπαθούσε να βλέπει τα πάντα με μια αθώα ματιά, βρίσκοντας φως ακόμα και στις πιο σκοτεινές στιγμές. Αυτή η αντίθεση ανάμεσα στη σκληρή ιστορική πραγματικότητα και τη ζεστασιά της οικογένειας είναι ένας από τους βασικούς άξονες του βιβλίου της.
Το «Οι αναμνήσεις ενός κοριτσιού» δεν είναι απλώς μια αφήγηση γεγονότων. Είναι μια κατάθεση ψυχής, μια προσπάθεια να αποτυπωθεί πώς η Ιστορία εισβάλλει στη ζωή ενός παιδιού και τη διαμορφώνει για πάντα. Η συγγραφέας καταγράφει εικόνες, συναισθήματα και στιγμές που έμειναν ανεξίτηλα χαραγμένες μέσα της, προσπαθώντας να τις κατανοήσει όχι μόνο με το βλέμμα του παιδιού που υπήρξε, αλλά και με την ωριμότητα της γυναίκας που είναι σήμερα.
Σημαντική είναι και η μακροχρόνια συνεργασία της με τον Παναγιώτη Πετράκη, ο οποίος δεν στάθηκε απλώς δίπλα της στην παρουσίαση του βιβλίου, αλλά αποτελεί κομμάτι της διαδρομής της εδώ και δεκαπέντε χρόνια. Όπως ο ίδιος ανέφερε, η σχέση τους έχει ξεπεράσει τα όρια της επαγγελματικής συνεργασίας και μοιάζει πλέον με οικογενειακό δεσμό. Η κοινή τους πορεία αποτυπώνεται και στον τρόπο με τον οποίο παρουσιάζεται το βιβλίο, με σεβασμό, συναίσθημα και βαθιά κατανόηση του περιεχομένου του.
Μέσα από αυτό το έργο, η Μαργαρίτα Θεοδωράκη δεν αφηγείται απλώς τη δική της ιστορία. Δίνει φωνή σε μια ολόκληρη γενιά που μεγάλωσε σε δύσκολες εποχές, κουβαλώντας μνήμες φόβου αλλά και αγάπης, απώλειας αλλά και ελπίδας. Το βιβλίο της λειτουργεί ως υπενθύμιση ότι ακόμα και στις πιο θυελλώδεις περιόδους, η ανθρώπινη ψυχή μπορεί να βρει τρόπους να αντέξει και να φωτίσει το σκοτάδι.
