Η νέα ταινία του Σιαμάκ Ετεμάντι, «Από Τι Είμαστε Φτιαγμένοι», που προβάλλεται στους ελληνικούς κινηματογράφους, καταπιάνεται με ένα θέμα που συχνά παραμένει στο περιθώριο: τη σεξουαλική ζωή και την ερωτική επιθυμία των ανθρώπων με αναπηρία. Μέσα από την ταινία, ο σκηνοθέτης προσπαθεί να αποδομήσει τα στερεότυπα που συνεχίζουν να κυριαρχούν στην ελληνική κοινωνία, ακόμα και αν η κοινωνία θεωρεί ότι έχει κάνει βήματα προόδου. Η ταινία δεν έχει διδακτικό χαρακτήρα και δεν επιδιώκει να δώσει έτοιμες απαντήσεις, αλλά μέσα από αληθινές ιστορίες ανθρώπων φωτίζει πλευρές της ζωής που παραμένουν ανεξερεύνητες για πολλούς.
Η ιστορία ακολουθεί τον Άρη, ο οποίος, μετά την αποφοίτησή του, ξεκινά ένα προσωπικό ταξίδι, συναντώντας ανθρώπους των οποίων η εμπειρία με την αναπηρία έχει διαμορφώσει την ερωτική τους ζωή. Μεταξύ αυτών είναι ο Δημήτρης Ζώρζος, ο πρώτος Έλληνας σεξουαλικός βοηθός για άτομα με αναπηρία, το ζευγάρι Γιώργος και Έλλη, το οποίο ζει μια ιστορία αγάπης που εκτείνεται σε τρεις δεκαετίες και δύο ηπείρους, και η Κατερίνα Βρανά, μια από τις πιο γνωστές Ελληνίδες stand-up κωμικούς, η οποία έχει ενσωματώσει τη δική της αναπηρία στο κέντρο της κωμωδίας της. Κάθε συνάντηση του Άρη προσθέτει ένα νέο κομμάτι στο παζλ, φωτίζοντας διαφορετικές πτυχές της ανθρώπινης ερωτικής εμπειρίας και της ανάγκης για σύνδεση και αγάπη.
Το βασικό μήνυμα της ταινίας είναι ότι η ερωτική επιθυμία και η ανάγκη για συντροφικότητα ενώνουν όλους τους ανθρώπους, ανεξαρτήτως αναπηρίας. Η ταινία δείχνει ότι τίποτα στη ζωή δεν είναι αυτονόητο και ότι η ερωτική ζωή, όπως και η προσωπική ευτυχία, είναι δικαίωμα όλων. Μέσα από τις ιστορίες των χαρακτήρων, αναδεικνύεται η σημασία της αποδοχής και της κατανόησης, καθώς και η ανάγκη για κοινωνική ένταξη και ίση αντιμετώπιση.
Ο σκηνοθέτης εξηγεί ότι η ιδέα της ταινίας προέκυψε από ένα συνδυασμό προσωπικού και κοινωνικού ενδιαφέροντος. Για τον ίδιο, ο έρωτας είναι μια δύναμη ζωής, μια κινητήριος δύναμη που επηρεάζει τη ζωή όλων μας. Η γνωριμία του με τον Άρη και η έρευνα γύρω από τα στερεότυπα που επικρατούν στην ελληνική κοινωνία τον ώθησαν να προσεγγίσει το θέμα με σεβασμό και ευαισθησία. Στην πορεία ανακάλυψε ότι πολλά στερεότυπα εξακολουθούν να υπάρχουν και ότι η πραγματική κατανόηση της ερωτικής ζωής των ανθρώπων με αναπηρία απαιτεί προσοχή και ανοιχτό μυαλό.
Η ταινία καταρρίπτει βασικά στερεότυπα, όπως την ερώτηση «Κάνουν σεξ οι άνθρωποι με αναπηρία;», η οποία, για πολλούς, φαντάζει παράδοξη. Η απάντηση είναι αυτονόητη: η ερωτική επιθυμία είναι κοινή σε όλους, και η ταινία δείχνει ότι οι άνθρωποι με αναπηρία μπορούν να ζήσουν μια πλούσια συναισθηματική ζωή, με έντονη επιθυμία και αγάπη. Η προσέγγιση της ταινίας εστιάζει στον έρωτα και την ανθρώπινη σύνδεση, και όχι απλώς στην πρακτική διάσταση της σεξουαλικής επαφής, ενώ παραμένει χωρίς διδακτισμό.
Μέσα από την ταινία, οι θεατές γνωρίζουν και κατανοούν καλύτερα το έργο του Δημήτρη Ζώρζου, που αναδεικνύει τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι με σωματικές βλάβες μπορούν να βιώσουν σεξουαλική ικανοποίηση. Οι ιστορίες που παρουσιάζονται, όπως αυτή ενός ζευγαριού τρίτης ηλικίας, προκαλούν τον θεατή να επανεξετάσει τις προκαταλήψεις του σχετικά με την ερωτική ζωή των ηλικιωμένων και των ατόμων με αναπηρία. Η ερωτική επιθυμία δεν έχει ηλικία, φύλο ή σωματικές προϋποθέσεις· είναι ένα στοιχείο που διαπερνά όλες τις ανθρώπινες ζωές.
Η ταινία θέτει υπό αμφισβήτηση τις θεωρητικές προόδους της κοινωνίας και αναδεικνύει ότι η πραγματική πρόοδος απαιτεί καθημερινή πρακτική και αληθινή ένταξη. Παρά την αυξημένη πληροφόρηση και την ευαισθητοποίηση της νέας γενιάς, οι εμπειρίες των ανθρώπων με αναπηρία δείχνουν ότι η κοινωνική αποδοχή και η ίση αντιμετώπιση δεν έχουν επιτευχθεί πλήρως. Η ταινία φωτίζει την ανάγκη για συστηματική δουλειά σε επίπεδο οργανισμών, θεσμών και πολιτικών πρακτικών, ώστε οι άνθρωποι με αναπηρία να έχουν πλήρη συμμετοχή στην κοινωνική ζωή και πρόσβαση στον δημόσιο χώρο.
Ο σκηνοθέτης αναδεικνύει τη διαφορά ανάμεσα στη σωματική βλάβη και την κοινωνική αναπηρία. Η σωματική βλάβη από μόνη της δεν καθιστά κάποιον ανάπηρο· η αναπηρία διαμορφώνεται κυρίως από τις συνθήκες και την κοινωνία που αποκλείει. Η έλλειψη προσβασιμότητας και οι περιορισμένες δυνατότητες συμμετοχής στην καθημερινή ζωή ενισχύουν τις λανθασμένες αντιλήψεις και οδηγούν στον κοινωνικό αποκλεισμό. Μέσα από την ταινία, οι θεατές συνειδητοποιούν ότι η ουσιαστική ισότητα περνά από την αποδοχή, την ενσωμάτωση και τη δημιουργία ενός φιλόξενου κοινωνικού περιβάλλοντος.
Η εμπειρία του σκηνοθέτη από τη δημιουργία της ταινίας υπήρξε καθοριστική τόσο σε προσωπικό όσο και σε επαγγελματικό επίπεδο. Η ταινία απαιτούσε χρόνια έρευνας, συνεντεύξεων και στενής συνεργασίας με τους συμμετέχοντες. Η σχέση με τον Άρη και τους υπόλοιπους συμμετέχοντες αναπτύχθηκε μέσα από μια μακρόχρονη διαδικασία, η οποία επέτρεψε την αληθινή αναπαράσταση των ιστοριών τους. Κάθε ιστορία στην ταινία φωτίζει διαφορετικές πλευρές της αγάπης, της οικειότητας και της συναισθηματικής σύνδεσης, και η ταινία ολοκληρώνεται ως ένα παζλ που αποκαλύπτει τη δύναμη της ερωτικής επιθυμίας και της ανθρώπινης επαφής.
Η ταινία δίνει επίσης την ευκαιρία στον θεατή να επανεξετάσει τις προκαταλήψεις του σχετικά με την εμφάνιση, την ομορφιά και τη σεξουαλική έλξη. Τα κυρίαρχα κοινωνικά πρότυπα έχουν διαμορφώσει λανθασμένες αντιλήψεις για το τι είναι ελκυστικό, οδηγώντας συχνά σε αποκλεισμό των ατόμων που αποκλίνουν από τον «κανόνα». Η ταινία δείχνει ότι η ευθραυστότητα και οι σωματικές βλάβες δεν αναιρούν την ικανότητα για έρωτα, αγάπη και επιθυμία· αντιθέτως, αποτελούν μια άλλη διάσταση της ανθρώπινης εμπειρίας, που αξίζει σεβασμό και αναγνώριση.
Συνολικά, η ταινία «Από Τι Είμαστε Φτιαγμένοι» αποτελεί μια συγκινητική και ουσιαστική προσέγγιση ενός θέματος που αγγίζει όλους μας. Μέσα από τις προσωπικές ιστορίες των συμμετεχόντων, αναδεικνύεται η ανάγκη για ίση αντιμετώπιση, κοινωνική ένταξη και συναισθηματική πληρότητα. Η ταινία δεν επιδιώκει να διδάξει, αλλά να ευαισθητοποιήσει, να προκαλέσει σκέψη και να δώσει χώρο στον θεατή να αναγνωρίσει κομμάτια του εαυτού του και των κοινωνικών του πεποιθήσεων. Με αυτόν τον τρόπο, η ταινία προσφέρει μια βαθιά ανθρώπινη εμπειρία, που συνδέει τη σεξουαλική επιθυμία με την αληθινή ουσία της ζωής και της κοινωνικής συμμετοχής.
