Η ελληνική θεατρική και κινηματογραφική σκηνή έχει έναν θησαυρό που λίγοι θυμούνται με το βάθος που του αξίζει: ένα σπάνιο, σχεδόν μαγικό πορτρέτο της Κατερίνας Χέλμη από το 1955, όταν ήταν μόλις 16 ετών. Αυτό το αριστουργηματικό στιγμιότυπο δεν είναι απλώς μια φωτογραφία, αλλά ένα παράθυρο στην ψυχή μιας νεαρής γυναίκας που αργότερα θα καθιερωνόταν ως μια από τις πιο συναρπαστικές παρουσίες του ελληνικού θεάτρου και κινηματογράφου.
Το πλάνο αυτό τραβήχτηκε από τον μεγάλο φωτογράφο Χρήστο Τσέλιο, ο οποίος, σύμφωνα με τον δημοσιογράφο και συλλέκτη Άρη Λουπάση, είδε κάτι μοναδικό όταν κοίταξε μέσα από τον φακό του: την καθαρή βάση μιας μελλοντικής θρυλικής δημιουργού. Εκείνη την εποχή, η νεαρή Κάτερινα, μαθήτρια ακόμα Γυμνασίου, στέκεται μπροστά στη βιτρίνα του ατελιέ του Εθνικού Θεάτρου. Το βλέμμα της, η στάση της, ακόμη και η αθωότητα της ηλικίας της, μαγνήτισαν τον Τσέλιο τόσο πολύ που αποφάσισε να αποτυπώσει το πρόσωπό της σε μια σύνθεση που αργότερα θα θεωρούνταν έργο τέχνης.
Η φωτογραφία αυτή, η οποία χρησιμοποιεί την τεχνική High Key με φωτεινές λευκές ζώνες και έντονες σκούρες λεπτομέρειες, κέρδισε ελληνικές και διεθνείς διακρίσεις, ακόμα και το πρώτο Χρυσό Βραβείο της Φωτογραφικής Ομοσπονδίας της Ευρώπης. Αυτό το συγκλονιστικό αποτέλεσμα, παρά την απλότητα του εξωτερικού χώρου, εκπέμπει μια ανεπανάληπτη ενέργεια και μια ένταση που μένει χαραγμένη στη μνήμη κάθε θεατή.
Η Κατερίνα Χέλμη, γεννημένη στην Αθήνα το 1939 και με καταγωγή από την Κεφαλονιά, μεγάλωσε στην ιστορική Πλάκα μέσα σε ένα περιβάλλον γεμάτο πολιτισμό, τέχνη και παιδεία. Η πρώιμη αυτή γοητεία και η επιρροή από το θέατρο φαίνεται πως διαμόρφωσαν την πορεία της στη ζωή. Η πρώτη εμφάνισή της στον κινηματογράφο ήρθε το 1957 στην ταινία «Μπαρμπαγιάννης ο κανατάς», ενώ η απόλυτη αναγνώριση ήρθε με την ταινία «Τα κόκκινα φανάρια» το 1963, όπου εκτόξευσε στο κοινό την ατάκα που έμεινε στην ιστορία: «Μην φύγεις, Ντόρη, θα φαρμακωθώ».
Στη συνέχεια, η σπουδαία ηθοποιός συνέχισε μια λαμπρή καριέρα που περιελάμβανε συμμετοχές σε περισσότερες από 25 ταινίες και τέσσερις τηλεοπτικές σειρές, αλλά και μια δραστηριότητα που ξεπερνούσε τα όρια της σκηνής: η συγγραφή βιβλίων και η εμβάθυνση στη διδασκαλία υποκριτικής. Η προσωπική της ζωή ήταν επίσης γεμάτη χρώμα· σύζυγος και σύντροφος ζωής ήταν ο παιδικός της φίλος Κωνσταντίνος Σβολόπουλος, ιστορικός και ακαδημαϊκός, με τον οποίο μοιράστηκε πολλά χρόνια μέχρι τον θάνατό του το 2019.
Посмотреть эту публикацию в Instagram
Έτσι, αυτό το πορτρέτο των 16 της ετών δεν είναι απλώς μια εικόνα από το παρελθόν — είναι μια προφητεία για το μέλλον, μια πρώιμη εκδοχή μιας γυναίκας που θα άφηνε ανεξίτηλο στίγμα στην ελληνική τέχνη, μια εικόνα που αξίζει να ξαναδούμε και να απολαύσουμε με κάθε λεπτομέρεια.
