Η Μπέττυ Αρβανίτη προσεγγίζει τη ζωή και το θέατρο με έναν τρόπο βαθιά ανθρώπινο και ειλικρινή, χωρίς συνθήματα και χωρίς βεβαιότητες. Σε αυτή τη συνέντευξη, ξεδιπλώνει τις σκέψεις της με ηρεμία, αναπολώντας τη διαδρομή της που είναι γεμάτη σημαντικούς ανθρώπους, δύσκολες επιλογές και ρόλους που την καθόρισαν, πάντα με ταπεινότητα και χωρίς ίχνος αυτάρεσκης αποτίμησης. Η τέχνη για εκείνη δεν αποτελεί προορισμό, αλλά μια διαρκή πορεία αναζήτησης, μια διαδρομή που συνεχίζεται όσο υπάρχει περιέργεια, ανάγκη και αγάπη.
Η Αρβανίτη αναφέρει ότι ένας από τους ανθρώπους που την καθόρισαν και την ενέπνευσαν σε μεγάλο βαθμό ήταν ο Μίνος Βολανάκης. Η γνωριμία μαζί του υπήρξε καθοριστική τόσο επαγγελματικά όσο και προσωπικά, καθώς η επιρροή του ξεπερνά τα όρια της σκηνής και αγγίζει κάθε πτυχή της ζωής της. Τον θαύμαζε βαθιά και η σχέση τους αποτέλεσε οδηγό για πολλά από τα βήματα που έκανε στην καριέρα της και στη ζωή της γενικότερα.

Στη διάρκεια της καριέρας της, όπως παραδέχεται, έχει σκεφτεί σοβαρά να απομακρυνθεί από τη σκηνή, μια σκέψη που έρχεται φυσιολογικά με το πέρασμα του χρόνου και την ωριμότητα. Παρ’ όλα αυτά, δηλώνει ότι θα συνεχίσει να εμφανίζεται όσο μπορεί, χωρίς να γνωρίζει πόσο μακριά μπορεί να φτάσει αυτό το ταξίδι, αφήνοντας την πορεία της να καθορίζεται από τη φυσική ροή των πραγμάτων.
Η ίδια υπογραμμίζει ότι το θέατρο τη δίδαξε πολλά για τη ζωή, τον έρωτα, την απώλεια και τον χρόνο. Μέσα από τους ρόλους και τις ιστορίες που έχει ερμηνεύσει, βίωσε καταστάσεις που την έκαναν να κατανοήσει καλύτερα την ανθρώπινη φύση, χωρίς όμως να υποκαταστήσει την προσωπική της ζωή. Η διάκριση ανάμεσα στη ζωή και το θέατρο είναι λεπτή, καθώς μεγάλο μέρος του χρόνου της αφιερώνεται στη σκηνή. Για εκείνη, οι ώρες είναι 24 και οι περισσότερες περνιούνται στο θέατρο, κάτι που την κάνει να αναρωτιέται ποια είναι τελικά η πραγματική ζωή.
Η καριέρα της δεν υπήρξε απαλλαγμένη από δυσκολίες, ειδικά σε εποχές που το θέατρο ήταν ανδροκρατούμενο, αλλά η ίδια δεν θεωρεί ότι υπέστη δραματικά εμπόδια. Ίσως, όπως λέει, να ήταν τυχερή, ή ίσως ο δυνατός χαρακτήρας της την προστάτευσε από καταστάσεις που θα απαιτούσαν ιδιαίτερη αντίσταση. Η δικαίωση καλλιτεχνικά δεν υπήρξε ποτέ το στοίχημά της· ο πραγματικός της στόχος ήταν πάντα να προχωρήσει στην τέχνη που διάλεξε, να εξελίσσεται και να δοκιμάζει τα όριά της χωρίς να ενδιαφέρεται υπερβολικά για τις αναγνώσεις ή τις επιβεβαιώσεις από το κοινό.
Η Αρβανίτη έχει αναλάβει ρόλους που απαιτούν ακραίες ερμηνευτικές επιλογές και μεγάλες συναισθηματικές εντάσεις. Ένα παράδειγμα αποτελεί η συμμετοχή της στη «Σπασμένη φλέβα» του Γιάννη Οικονομίδη, όπου βρέθηκε αντιμέτωπη με σκηνές έντονες και προχωρημένες για την καριέρα της. Η συμμετοχή αυτή ήταν αποτέλεσμα αγάπης για το σενάριο, θαυμασμού προς τον σκηνοθέτη και επιθυμίας να στηρίξει τη δουλειά όσο μπορούσε. Η εμπειρία ήταν δύσκολη, καθώς δεν είχε ξανααντιμετωπίσει τέτοιες προκλήσεις, αλλά η αφοσίωση και η προσήλωσή της στο έργο της επέτρεψαν να ανταπεξέλθει.
Η προσέγγισή της στο θέατρο παραμένει αυθεντική και προσωπική. Δεν βλέπει τη σκηνή ως επαγγελματική υποχρέωση ή μέσο κοινωνικής αναγνώρισης, αλλά ως χώρο αναζήτησης και προσωπικής ανάπτυξης. Η τέχνη της δίνει τη δυνατότητα να εξερευνά ανθρώπινες καταστάσεις, να βιώνει συναισθήματα και να μεταφέρει στο κοινό εμπειρίες που ενδέχεται να αγγίξουν και τη δική τους ζωή.

Συνολικά, η Μπέττυ Αρβανίτη προσφέρει μια εικόνα καλλιτέχνη που ζει με ειλικρίνεια και συνέπεια, που αντιμετωπίζει τη ζωή και τη σκηνή με σεβασμό και στοχασμό, και που συνεχίζει να εξελίσσεται διαρκώς μέσα από την τέχνη της, με την περιέργεια και την αγάπη ως οδηγούς της. Οι επιλογές της, οι εμπειρίες της και οι σκέψεις της αποτυπώνουν μια πορεία που σέβεται τόσο την προσωπική της ζωή όσο και την τέχνη της, χωρίς να αναζητά επικύρωση, αλλά με αφοσίωση και αυθεντικότητα.
Η στάση της απέναντι στο θέατρο και τη ζωή, η σχέση της με τους ανθρώπους που την επηρέασαν και η ειλικρίνειά της στις προσωπικές της αναμνήσεις δημιουργούν μια ολοκληρωμένη εικόνα μιας καλλιτέχνιδας που συνεχίζει να αναζητά και να ζει βαθιά, ακολουθώντας την πορεία που η ίδια έχει επιλέξει.