Η Ελένη Γλύκατζη Αρβελέρ αποτελεί ένα από τα πιο φωτεινά μυαλά της σύγχρονης ιστορίας μας, όμως πίσω από το ακαδημαϊκό της κύρος κρύβονται ανατροπές που θυμίζουν κινηματογραφικό σενάριο. Η γυναίκα που κατέκτησε την Πρυτανεία της Σορβόννης και έγινε σύμβολο της πνευματικής Ελλάδας στο εξωτερικό, κουβαλάει μνήμες από μια εποχή που η χώρα ήταν χωρισμένη στα δύο, και η ίδια βρισκόταν στην καρδιά των γεγονότων. Η αποκάλυψη για το πώς μια νεαρή κοπέλα, γαλουχημένη με τις αξίες της αριστεράς και ενεργό μέλος της ΕΠΟΝ, βρέθηκε τελικά να συνεργάζεται με το πιο αμφιλεγόμενο πρόσωπο του παλατιού, τη βασίλισσα Φρειδερίκη, προκαλεί δέος και ερωτηματικά για τις δαιδαλώδεις διαδρομές της μοίρας.
Τα χρόνια της κατοχής και της αντίστασης σμίλεψαν τον χαρακτήρα της Ελένης. Ως μέλος της ΕΠΟΝ, έζησε τον κίνδυνο και την έξαψη του αγώνα, πιστεύοντας σε έναν κόσμο δικαιοσύνης. Η φλόγα εκείνης της εποχής δεν έσβησε ποτέ μέσα της, ακόμα και όταν οι ακαδημαϊκοί τίτλοι άρχισαν να πληθαίνουν. Ωστόσο, η ιστορία έγραψε μια παράξενη στροφή όταν οι δρόμοι της διασταυρώθηκαν με το παλάτι. Η συνεργασία της με τη Φρειδερίκη για την ίδρυση των «Βασιλικών Τεχνικών Σχολών» και των «Παιδουπόλεων» είναι μια πτυχή που πολλοί προσπερνούν, αλλά εκεί κρύβεται η ουσία μιας γυναίκας που ήξερε να υπερβαίνει τα στεγανά για το κοινό καλό.
Η ίδια η Αρβελέρ, με την αφοπλιστική της ειλικρίνεια, έχει περιγράψει εκείνες τις στιγμές που η ιδεολογία συναντούσε την πρακτική ανάγκη μιας καθημαγμένης χώρας. Η Φρειδερίκη, μια προσωπικότητα που για πολλούς ήταν το «κόκκινο πανί», είδε στο πρόσωπο της νεαρής Ελένης μια ικανότητα και μια ορμή που δεν μπορούσε να αγνοήσει. Η συνεργασία τους δεν ήταν μια απλή συνάντηση, αλλά μια βαθιά πολιτική και κοινωνική διεργασία. Η Αρβελέρ κλήθηκε να προσφέρει τις γνώσεις της σε προγράμματα που αφορούσαν την επιβίωση και την εκπαίδευση χιλιάδων παιδιών, σε μια προσπάθεια να επουλωθούν οι πληγές του εμφυλίου πολέμου.
Αυτή η μετάβαση από τα οδοφράγματα της αντίστασης στα σαλόνια της εξουσίας και την οργάνωση των παιδουπόλεων, παραμένει μια από τις πιο συζητημένες περιόδους της ζωής της. Δεν ήταν μια προδοσία των ιδανικών της, αλλά μια εξέλιξη που την οδήγησε στο να κατανοήσει τη δύναμη της δράσης πέρα από χρώματα και κόμματα. Η εμπειρία αυτή στην Ελλάδα ήταν το εφαλτήριο για την μετέπειτα παγκόσμια πορεία της, αποδεικνύοντας ότι η προσωπικότητα της Αρβελέρ ήταν πάντα μεγαλύτερη από κάθε ταμπέλα που προσπάθησαν να της φορέσουν. Η ιστορία της είναι η ιστορία μιας γυναίκας που δεν φοβήθηκε ποτέ να κοιτάξει στα μάτια την εξουσία, είτε αυτή φορούσε στέμμα είτε κρατούσε το λάβαρο της επανάστασης.
