Ο Ηλίας Μαμαλάκης, ένας άνθρωπος που συνέδεσε το όνομά του με την ιστορία της ελληνικής τηλεοπτικής γαστρονομίας, αποφάσισε να σπάσει τη σιωπή του και να μιλήσει με αφοπλιστική ειλικρίνεια για τη γυναίκα που υπήρξε η απόλυτη κυρίαρχος της κουζίνας, τη Βέφα Αλεξιάδου. Σε μια εξομολόγηση που ξεχειλίζει από συναίσθημα αλλά και πικρές διαπιστώσεις, ο γνωστός μάγειρας περιέγραψε το δράμα μιας γυναίκας που, ενώ λατρεύτηκε από χιλιάδες νοικοκυρές, κατέληξε να βιώνει την απόλυτη μοναξιά και την απογοήτευση στις πιο κρίσιμες στιγμές της ζωής της.
Σύμφωνα με τα όσα ανέφερε ο Ηλίας Μαμαλάκης, η Βέφα Αλεξιάδου ζούσε μέσα σε μια ψευδαίσθηση παντοδυναμίας. Αισθανόταν πως είχε χτίσει μια ολόκληρη αυτοκρατορία γύρω από το όνομά της, μια πεποίθηση που, όπως υποστηρίζει ο ίδιος, ήταν τελικά το μεγάλο της λάθος. Αυτή η αίσθηση του αλάθητου και της απόλυτης κυριαρχίας φαίνεται πως την απομάκρυνε από την πραγματικότητα, εγκλωβίζοντάς την σε έναν κόσμο όπου η επιτυχία μετριόταν με όρους που δεν είχαν πλέον αντίκρισμα. Ο Μαμαλάκης δεν δίστασε να υπογραμμίσει πως η στάση της αυτή την οδήγησε σε λάθος μονοπάτια, δημιουργώντας γύρω της έναν τοίχο που ήταν δύσκολο να διαπεράσει κανείς.
Το τέλος της Βέφας, όπως το περιέγραψε ο παλιός της γνώριμος, ήταν κάθε άλλο παρά αντάξιο της λαμπρής της πορείας. Έφυγε από τη ζωή πικραμένη και, το χειρότερο όλων, μόνη. Η εικόνα της γυναίκας που κάποτε γέμιζε τα σαλόνια και τις κουζίνες κάθε σπιτιού με τις συμβουλές της, να σβήνει μέσα στη θλίψη, προκαλεί ρίγη συγκίνησης. Ο Μαμαλάκης τόνισε πως η μοίρα της έπαιξε το πιο σκληρό παιχνίδι, στερώντας της την αναγνώριση και τη θαλπωρή που τόσο πολύ είχε ανάγκη στο κλείσιμο του κύκλου της. Η πικρία που ένιωθε για την εξέλιξη των πραγμάτων και για τον τρόπο που της φέρθηκαν οι γύρω της ήταν διάχυτη μέχρι την τελευταία στιγμή.
Η μαρτυρία αυτή έρχεται να ρίξει φως στο παρασκήνιο μιας ζωής που φάνταζε ιδανική στις τηλεοπτικές οθόνες, αλλά έκρυβε σκοτεινές γωνιές και ανεκπλήρωτα παράπονα. Ο Ηλίας Μαμαλάκης, με τον σεβασμό που τον διακρίνει αλλά και την τόλμη να λέει τα πράγματα με το όνομά τους, αποκάλυψε πως η Βέφα δεν μπόρεσε ποτέ να συμβιβαστεί με την ιδέα πως η εποχή της είχε περάσει. Αυτή η εσωτερική σύγκρουση, σε συνδυασμό με τις προσωπικές τραγωδίες που τη σημάδεψαν, συνέθεσαν ένα σκηνικό θλίψης που την συνόδευσε μέχρι το τέλος. Η αυτοκρατορία της κατέρρευσε, αφήνοντας πίσω της μόνο την ανάμνηση μιας γυναίκας που πίστεψε πως ήταν αήττητη, αλλά νικήθηκε από τη σκληρή πραγματικότητα της ζωής.
