Η Ζωζώ Σαπουντζάκη, η γυναίκα που ταυτίστηκε με τη λάμψη, το μπρίο και την αστείρευτη ενέργεια της χρυσής εποχής του ελληνικού κινηματογράφου, φαίνεται πως διανύει μια περίοδο που απέχει πολύ από τα φώτα της δημοσιότητας και τις κοσμικές εμφανίσεις. Η «βασίλισσα της νύχτας», που επί δεκαετίες αποτελούσε το επίκεντρο κάθε συζήτησης και το πρότυπο της ζωντάνιας, βρίσκεται πλέον σε μια κατάσταση που προκαλεί έντονη ανησυχία και συγκίνηση σε όσους την αγαπούν και στάθηκαν δίπλα της όλα αυτά τα χρόνια. Οι τελευταίες πληροφορίες που έρχονται στο φως της δημοσιότητας κάνουν λόγο για μια καθημερινότητα που έχει αλλάξει ριζικά, με την επικοινωνία μαζί της να μην είναι πλέον μια απλή υπόθεση.
Δεν είναι μυστικό πως ο χρόνος είναι ο πιο σκληρός κριτής, όμως στην περίπτωση της Ζωζώς, η αίσθηση της απώλειας αυτής της άμεσης επαφής είναι που πονάει περισσότερο τους οικείους της. Εκείνοι που κάποτε την έπαιρναν τηλέφωνο και άκουγαν τη στεντόρεια φωνή της γεμάτη σχέδια και γέλιο, τώρα έρχονται αντιμέτωποι με μια σιωπή ή μια δυσκολία που δεν είχαν συνηθίσει. Η επικοινωνία έχει γίνει «δύσκολη», μια λέξη που κρύβει πίσω της όλο το βάρος της ανθρώπινης φθοράς. Η ίδια η ατμόσφαιρα γύρω από το όνομά της έχει φορτιστεί συναισθηματικά, καθώς η εικόνα της απόλυτης ντίβας συγκρούεται με τη σημερινή πραγματικότητα της απομόνωσης και των περιορισμένων αντοχών.
Στο περιβάλλον της ηθοποιού επικρατεί μια προστατευτική στάση, προσπαθώντας να διαφυλάξουν την αξιοπρέπεια και τον μύθο της. Ωστόσο, οι ψίθυροι δεν σταματούν. Οι δικοί της άνθρωποι παραδέχονται πως οι στιγμές που μπορείς να επικοινωνήσεις ουσιαστικά μαζί της είναι πλέον σπάνιες και πολύτιμες. Η μοναξιά του σπιτιού της, που κάποτε έσφυζε από ζωή και μουσική, τώρα μοιάζει να έχει σκεπαστεί από μια μελαγχολία που δεν ταιριάζει στη γυναίκα-σύμβολο. Η κατάσταση αυτή δεν είναι απλώς μια είδηση, αλλά ένα κεφάλαιο που κλείνει με έναν τρόπο που κανείς δεν ήθελε να φανταστεί για τη μεγάλη πρωταγωνίστρια.
Η ανησυχία του κοινού είναι έκδηλη, καθώς η Ζωζώ Σαπουντζάκη δεν ήταν ποτέ μόνο μια ηθοποιός, αλλά ένα κομμάτι της εθνικής μας ταυτότητας. Κάθε αναφορά στη δυσκολία που αντιμετωπίζει στην επαφή της με τον έξω κόσμο λειτουργεί σαν μια υπενθύμιση πως ακόμα και οι πιο λαμπεροί αστέρες έχουν τις ανθρώπινες στιγμές τους. Οι φίλοι και οι συνεργάτες της παραμένουν στο πλευρό της, ελπίζοντας σε μια χαραμάδα της παλιάς της ζωντάνιας, όμως η πραγματικότητα παραμένει σκληρή. Η επικοινωνία με τη Ζωζώ δεν είναι πια εύκολη και αυτό είναι ίσως το πιο πικρό νέο για μια γυναίκα που έζησε για να επικοινωνεί με την ψυχή του κόσμου.
