Η μοίρα έπαιξε το πιο σκληρό παιχνίδι στην οικογένεια του Σταύρου Φλώρου, μετατρέποντας μια στιγμή χαράς σε έναν ατελείωτο εφιάλτη που δεν λέει να κοπάσει. Ο πατέρας του νεαρού άνδρα, σε μια κατάσταση που δεν μπορεί να περιγραφεί με λόγια, βρέθηκε πρόσωπο με πρόσωπο με το «φονικό» σκάφος, το αντικείμενο που έγινε η αιτία να αλλάξει η ζωή του παιδιού του για πάντα. Η εικόνα του να λυγίζει μπροστά στο σιδερένιο σκαρί είναι μια στιγμή που αποτυπώνει όλο το βάρος της ανθρώπινης οδύνης, καθώς ο ίδιος προσπαθεί να συνειδητοποιήσει πώς μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα χάθηκαν όλα.
Οι λέξεις που βγαίνουν από τα χείλη του πατέρα είναι γεμάτες από έναν πόνο που τρυπάει το στήθος. «Αυτό είναι το σκάφος που έκοψε το ποδαράκι του παιδιού μου», ψιθυρίζει με τρεμάμενη φωνή, κοιτάζοντας το σημείο όπου η μοιραία προπέλα προκάλεσε τον ανεπανόρθωτο τραυματισμό. Ο ακρωτηριασμός του Σταύρου Φλώρου δεν είναι απλώς μια είδηση στα ψιλά γράμματα των εφημερίδων, αλλά μια ζωντανή πληγή που αιμορραγεί στο σπίτι της οικογένειας. Ο πατέρας του, περιγράφοντας τις στιγμές που ακολούθησαν το ατύχημα, κάνει τους πάντες να δακρύζουν, καθώς αναφέρεται στην απώλεια του μέλους του γιου του με μια τρυφερότητα που συγκλονίζει.
Η ατμόσφαιρα γύρω από το σκάφος είναι βαριά, σχεδόν ασήκωτη. Οι μνήμες της μοιραίας εκείνης ώρας επιστρέφουν σαν κινηματογραφική ταινία τρόμου, με τον πατέρα να αναρωτιέται ξανά και ξανά «γιατί». Οι λεπτομέρειες που έρχονται στο φως για την κατάσταση του Σταύρου μετά την επέμβαση δείχνουν έναν άνθρωπο που, παρά τη σκληρή δοκιμασία, προσπαθεί να κρατηθεί όρθιος, όμως η οικογένειά του είναι εκείνη που σηκώνει το μεγαλύτερο σταυρό. Ο πατέρας του, στέκεται εκεί, ως ο τραγικός πρωταγωνιστής ενός δράματος που δεν έχει τέλος, βλέποντας το μέλλον του παιδιού του να ανατρέπεται βίαια.
Κάθε κουβέντα του είναι και μια μαχαιριά. Η περιγραφή για το «ποδαράκι» που χάθηκε, μια λέξη που χρησιμοποιεί ένας γονιός για το μικρό του παιδί, δείχνει το μέγεθος της αδυναμίας και της αγάπης μπροστά στην καταστροφή. Η κοινωνία παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα αυτό το δράμα, ενώ οι ειδικοί προσπαθούν να εξηγήσουν τα αίτια της τραγωδίας. Όμως για τον πατέρα του Σταύρου Φλώρου, οι εξηγήσεις δεν έχουν πλέον καμία σημασία. Το μόνο που μένει είναι η θέα αυτού του σκάφους και η σκληρή πραγματικότητα ενός ακρωτηριασμού που θα συνοδεύει τον γιο του για την υπόλοιπη ζωή του. Οι στιγμές που καταγράφηκαν είναι η απόλυτη κατάρρευση ενός ανθρώπου που είδε τον κόσμο του να γκρεμίζεται πάνω στο κύμα.
