Ένα απίστευτο παρασκήνιο που κόβει την ανάσα εκτυλίχθηκε μακριά από τα λαμπερά φώτα της σκηνής της Eurovision, αμέσως μετά την ολοκλήρωση του μεγάλου τελικού, αφήνοντας άναυδους όσους βρέθηκαν εκεί. Ο νεαρός και εξαιρετικά ταλαντούχος εκπρόσωπος της Ελλάδας, ο Ακύλας, ο οποίος είχε καταφέρει να κλέψει τις εντυπώσεις με το ανατρεπτικό του κομμάτι, βίωσε στιγμές απόλυτης απόγνωσης και ψυχικού ράκους μέσα στους τοίχους του πολυτελούς ξενοδοχείου όπου είχε καταλύσει η ελληνική αποστολή στην αυστριακή πρωτεύουσα. Οι φήμες και οι μαρτυρίες ανθρώπων που ήταν παρόντες στο συμβάν κάνουν λόγο για μια αληθινή τραγωδία, γεμάτη φωνές, δάκρυα και μια ανεξέλεγκτη έκρηξη θυμού που συγκλόνισε ολόκληρο το κτίριο.
Όλα ξεκίνησαν όταν οι βαθμολογίες κλείδωσαν οριστικά, φέρνοντας την Ελλάδα στη δέκατη θέση της γενικής κατάταξης. Παρά το γεγονός ότι για πολλούς η είσοδος στην πρώτη δεκάδα θεωρείται μια αξιοπρεπέστατη και επιτυχημένη παρουσία, για τον ίδιο τον καλλιτέχνη το αποτέλεσμα αυτό λειτούργησε σαν μια βαριά, ασήκωτη συντριβή. Ο Ακύλας, που είχε επενδύσει όλες του τις ελπίδες, τα όνειρα και την ενέργεια σε αυτόν τον διαγωνισμό, πίστευε ακράδαντα ότι το τραγούδι του άξιζε να βρεθεί στην κορυφή της Ευρώπης. Είχε δουλέψει σκληρά, είχε δεχτεί τεράστια πίεση από τις προσδοκίες του κοινού και η πτώση από τις πρώτες θέσεις των προγνωστικών στην τελική πραγματικότητα τον ισοπέδωσε συναισθηματικά.
Μόλις η ελληνική αποστολή επέστρεψε στο ξενοδοχείο, η κατάσταση ξέφυγε από κάθε έλεγχο. Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες από το εσωτερικό της αποστολής, ο νεαρός τραγουδιστής κατέρρευσε ψυχολογικά στους διαδρόμους. Άρχισε να ουρλιάζει με όλη του τη δύναμη, χωρίς να μπορεί να συγκρατήσει τα δάκρυά του, φωνάζοντας ξανά και ξανά ότι η καριέρα του καταστράφηκε ολοσχερώς πριν καν προλάβει να ξεκινήσει. Οι φωνές του αντηχούσαν σε ολόκληρο τον όροφο, προκαλώντας αναστάτωση και έντονη ανησυχία στους υπεύθυνους και στους άλλους διαμένοντες. Οι στενοί του συνεργάτες και τα μέλη της ομάδας του προσπαθούσαν έντρομοι να τον ηρεμήσουν και να τον κρατήσουν μακριά από τα βλέμματα των περίεργων, όμως εκείνος ήταν εντελώς απαρηγόρητος, βυθισμένος στο δικό του προσωπικό δράμα.
Η ένταση ήταν τόσο μεγάλη που οι στιγμές αυτές θα μείνουν χαραγμένες στο μυαλό όλων των παρευρισκόμενων. Ο καλλιτέχνης αισθανόταν ότι όλη η προσπάθεια των τελευταίων μηνών πήγε χαμένη και ότι η δέκατη θέση αποτελούσε ένα μη αναστρέψιμο πλήγμα για το μέλλον του στη μουσική βιομηχανία. Το σοκ και η απογοήτευση είχαν θολώσει την κρίση του, μετατρέποντας μια βραδιά γιορτής σε έναν αληθινό εφιάλτη γεμάτο εσωτερικά ξεσπάσματα και αβάσταχτο πόνο.
