Ο Βασίλης Μπισμπίκης αποφάσισε να σπάσει τη σιωπή του και να μιλήσει έξω από τα δόντια για όλα όσα βιώνει το τελευταίο διάστημα, προκαλώντας τεράστιο κύμα συζητήσεων. Σε μια συγκλονιστική εξομολόγηση ψυχής στο ένθετο Νησίδες, ο γνωστός και ανατρεπτικός ηθοποιός και σκηνοθέτης αναφέρθηκε χωρίς περιστροφές στην πρωτοφανή κοινωνική σκληρότητα, την ασταμάτητη δημόσια κριτική και την τοξικότητα που δέχεται καθημερινά για κάθε του βήμα. Ο ίδιος δεν δίστασε να χρησιμοποιήσει βαριές κουβέντες, περιγράφοντας την κατάσταση γύρω από το όνομά του ως καθαρή ανθρωποφαγία.
Αφορμή για αυτή την κατάθεση ψυχής στάθηκε η νέα του θεατρική δουλειά, όμως η συζήτηση γρήγορα ξέφυγε από τα στενά καλλιτεχνικά όρια και πέρασε στο πεδίο της σκληρής πραγματικότητας που αντιμετωπίζει. Όπως εξήγησε με έντονη συναισθηματική φόρτιση, η πίεση από τα μέσα ενημέρωσης και τα κοινωνικά δίκτυα έχει ξεπεράσει κάθε όριο, με αποτέλεσμα να νιώθει εντελώς απροστάτευτος απέναντι σε έναν αόρατο πόλεμο.
Ξεκινώντας την τοποθέτησή του, ο δημιουργός ξεκαθάρισε με αφοπλιστική ειλικρίνεια την προσωπική του κατάσταση, λέγοντας χαρακτηριστικά πως δεν είναι σωσμένος και πως δεν υπάρχει τίποτα για να τον προστατεύσει από την περιρρέουσα ατμόσφαιρα. Η καθημερινότητά του έχει μετατραπεί σε έναν διαρκή αγώνα επιβίωσης, όπου κοιτάζει απλώς πώς να βγει η κάθε μέρα, βήμα προς βήμα, χωρίς να μπορεί να βρει εύκολα ηρεμία. Ο ίδιος τόνισε ότι δεν αναφέρεται στην ιδεολογία του, στα βαθύτερα συναισθήματά του ή στα προσωπικά του πιστεύω, αλλά σε όλα αυτά τα εφιαλτικά στοιχεία που εισβάλλουν στη ζωή του από τον έξω κόσμο, τα οποία χαρακτήρισε χωρίς δισταγμό ως έναν απόλυτο οχετό.
Η ανάλυσή του για τη σύγχρονη κοινωνία ήταν εξαιρετικά αιχμηρή, καθώς υποστήριξε ότι ο κόσμος όχι μόνο έχει συνηθίσει τη βία της καθημερινότητας, αλλά φαίνεται να έχει εθιστεί σε αυτήν σε ανησυχητικό βαθμό. Αυτό το φαινόμενο εκδηλώνεται με το στήσιμο άγριων δημόσιων δικαστηρίων, τα οποία κατά κύριο λόγο λαμβάνουν χώρα στους τηλεοπτικούς δέκτες, μετατρέποντας την προσωπική ζωή των ανθρώπων σε ένα φτηνό θέαμα για κατανάλωση.
Ο Βασίλης Μπισμπίκης νιώθει ότι έχει βρεθεί στο στόχαστρο αυτών των μηχανισμών για το καθετί που αφορά την ύπαρξή του. Η σχέση του με την κορυφαία τραγουδίστρια Δέσποινα Βανδή, ο τρόπος με τον οποίο επιλέγει να κινείται στον δημόσιο χώρο, η εξωτερική του εμφάνιση, ακόμα και το παλαιότερο πολυσυζητημένο περιστατικό με το αυτοκίνητο, έχουν γίνει αντικείμενο ασταμάτητου σχολιασμού και παραποίησης. Ο τρόπος που παρουσιάζονται όλα αυτά τα ζητήματα στο ευρύ κοινό είναι, σύμφωνα με τα λόγια του, ασύλληπτα παρεμβατικός, οδηγώντας σε μια κατάσταση όπου πάνω του έγινε κανονική ανθρωποφαγία.
Παράλληλα, ο ηθοποιός ανέλυσε τις τεράστιες παγίδες που κρύβει η ανάγκη ενός καλλιτέχνη να αρέσει στο κοινό του. Όπως υπογράμμισε, αυτή η επιθυμία μπορεί να αποβεί μοιραία, καθώς στερεί από τον δημιουργό την προσωπική του σχέση με την τέχνη και τον οδηγεί στη λογοκρισία. Αυτοί οι σύγχρονοι φορείς λογοκρισίας, όπως η τηλεοπτική εικόνα και τα κοινωνικά δίκτυα, έχουν τη δύναμη να κλείσουν έναν άνθρωπο στο σπίτι του, να του κλειδώσουν το μυαλό και να τον εμποδίσουν να εκφράσει τον πραγματικό του εαυτό. Αν ο ίδιος επέλεγε να ακούσει όλα όσα εκτοξεύονται εναντίον του και προσπαθούσε να προσαρμοστεί στην τεχνητή εικόνα που οι άλλοι απαιτούν από εκείνον, εξομολογήθηκε πως θα είχε χαθεί οριστικά.
Μέσα σε αυτό το σκοτεινό και τοξικό σκηνικό, ο Βασίλης Μπισμπίκης κατάφερε να βρει τη δύναμη να σταθεί όρθιος. Στο κρίσιμο ερώτημα για το τι είναι αυτό που μπορεί να κρατήσει έναν άνθρωπο ζωντανό σε τέτοιες συνθήκες, η απάντησή του ήταν άμεση και ξεκάθαρη: αυτό που αγαπάμε αληθινά. Για τον ίδιο, τα στηρίγματα που τον κρατούν όρθιο στη ζωή είναι η τέχνη του, η σύντροφός του Δέσποινα Βανδή και οι δικοί του στενοί άνθρωποι.
Η τέχνη, όπως εξήγησε, αποτελεί το μεγαλύτερο και πιο ασφαλές καταφύγιο σε ολόκληρη τη ζωή του. Αυτός ήταν και ο βασικός λόγος που επέλεξε να ακολουθήσει αυτόν τον δρόμο εξ αρχής. Το θέατρο του προσφέρει την πολύτιμη δυνατότητα να δραπετεύει από τη σκληρή πραγματικότητα, να εισχωρεί σε έναν εντελώς διαφορετικό κόσμο και μέσα από αυτή τη διαδικασία να συνεχίζει να δίνει τον δικό του προσωπικό αγώνα για την επιβίωση και την αξιοπρέπεια.
