Μια από τις πιο τραγικές, σπαρακτικές και μαύρες σελίδες της εγχώριας σόουμπιζ γράφτηκε με τον πιο οδυνηρό τρόπο, βυθίζοντας μια ολόκληρη χώρα σε βουβό θρήνο και απέραντο σκοτάδι. Η τελευταία πράξη του δράματος για την πολυαγαπημένη Γωγώ Μαστροκώστα παίχτηκε μέσα σε ένα κλίμα ανείπωτου πόνου, με συγγενείς, φίλους αλλά και απλό κόσμο να συγκεντρώνονται για να αποχαιρετήσουν το γελαστό κορίτσι που έχασε τόσο πρόωρα και άδικα τη μάχη για τη ζωή.
Η ατμόσφαιρα έξω και μέσα στον ναό ήταν απίστευτα βαριά, γεμάτη από δάκρυα, αναφιλητά και ένα τεράστιο «γιατί» να πλανάται στον παγωμένο αέρα. Το απόλυτο σοκ και η πιο συγκλονιστική στιγμή της εξοδίου ακολουθίας εκτυλίχθηκε όταν, σύμφωνα με το τυπικό και την επιθυμία των δικών της ανθρώπων, οι υπεύθυνοι άνοιξαν το λευκό φέρετρο. Στο αντίκρισμα της νεκρής Γωγώς, η οποία έμοιαζε σαν να κοιμάται ήρεμη, ένας γοερός θρήνος ξέσπασε από τους παρευρισκόμενους, κάνοντας ακόμα και τους πιο δυνατούς να λυγίσουν και να ξεσπάσουν σε κλάματα.
Ο άνθρωπος που βίωσε τον απόλυτο ακρωτηριασμό της ψυχής του, ο σύντροφος της ζωής της και στυλοβάτης της, Τραϊανός Δέλλας, ήταν σε όλη τη διάρκεια της τελετής μια τραγική φιγούρα. Με το πρόσωπο χαραγμένο από την απόγνωση και τα μάτια κόκκινα από το ασταμάτητο κλάμα, στεκόταν βουβός πάνω από το ανοιχτό φέρετρο, αρνούμενος να πιστέψει πως η δική του Γωγώ δεν θα του χαμογελάσει ποτέ ξανά. Η στιγμή που πλησίασε το άψυχο σώμα της για το στερνό αντίο πάγωσε τον χρόνο και έκανε τις καρδιές όλων να ραγίσουν σε χίλια κομμάτια.
Με τρεμάμενα χέρια και σκυμμένο το κεφάλι, ο Τραϊανός Δέλλας έσκυψε απαλά πάνω από την αγαπημένη του σύζυγο και της χάρισε το τελευταίο, γεμάτο αγάπη και απόγνωση φιλί στα παγωμένα της χείλη. Ήταν ένας αποχαιρετισμός που ξεχείλιζε από βουβό πόνο, ένας όρκος αιώνιας αγάπης που γράφτηκε μπροστά στα μάτια των συντετριμμένων συγγενών. Ο πρώην ποδοσφαιριστής φαινόταν να της ψιθυρίζει κάτι στο αυτί, κρατώντας τη στιγμή δική τους για πάντα, προτού οι υπεύθυνοι κλείσουν οριστικά το φέρετρο, σφραγίζοντας την επίγεια παρουσία της όμορφης Γωγώς.
Το μέγεθος της απώλειας είναι αδύνατο να περιγραφεί με λέξεις. Η εικόνα του συντετριμμένου συζύγου να αποχαιρετά το στήριγμά του με αυτόν τον τόσο προσωπικό και δραματικό τρόπο θα μείνει για πάντα χαραγμένη στη μνήμη όσων βρέθηκαν εκεί. Η καλλιτεχνική και αθλητική κοινότητα παρακολουθεί παγωμένη αυτή την εθνική, σχεδόν, τραγωδία, στέλνοντας μηνύματα συμπαράστασης σε μια οικογένεια που καλείται τώρα να μαζέψει τα κομμάτια της και να ζήσει με τη βαριά σκιά της απουσίας της.
