Το ημερολόγιο δείχνει ότι έχουν ήδη συμπληρωθεί δεκαοκτώ ολόκληρα χρόνια από την ημέρα που η είδηση του πρόωρου και τραγικού χαμού του Νίκου Σεργιανόπουλου πάγωσε το πανελλήνιο. Ήταν μια στιγμή που άλλαξε για πάντα τον καλλιτεχνικό χάρτη της χώρας, καθώς το νήμα της ζωής ενός από τους πιο ταλαντούχους, γοητευτικούς και αγαπημένους πρωταγωνιστές της γενιάς του κόπηκε με τον πιο βίαιο και αναπάντεχο τρόπο μέσα στο διαμέρισμά του στο Παγκράτι. Παρά το γεγονός ότι ο χρόνος κυλά αμείλικτα, η απουσία του παραμένει αισθητή, ενώ οι θαυμαστές του και οι άνθρωποι που τον έζησαν από κοντά συνεχίζουν να κρατούν ζωντανή τη μνήμη του μέσα από τους εμβληματικούς ρόλους που άφησαν εποχή στην ελληνική τηλεόραση και το θέατρο.
Η επέτειος του θανάτου του φέρνει ξανά στο προσκήνιο τη συζήτηση για την πολυσύνθετη προσωπικότητά του, έναν άνθρωπο που ενώ βρισκόταν στο απόγειο της δόξας του και εισέπραττε την καθολική αναγνώριση και την αγάπη του κόσμου, πάλευε ταυτόχρονα με τα δικά του εσωτερικά σκοτάδια και τις προσωπικές του αγωνίες. Οι συνάδελφοί του θυμούνται έναν εξαιρετικά ευγενή, δοτικό και ευαίσθητο συνεργάτη, ο οποίος διέθετε μια σπάνια εσωτερική καλλιέργεια, αλλά και μια μοναδική ικανότητα να μαγνητίζει τον φακό με ένα και μόνο βλέμμα. Η μοιραία εκείνη νύχτα του Ιουνίου άφησε πίσω της αναπάντητα ερωτήματα και μια βαθιά θλίψη που δεν λέει να σβήσει, καθώς ο καλλιτεχνικός κόσμος έχασε έναν από τους πιο αυθεντικούς εργάτες του.
Η διαδρομή του, γεμάτη από μεγάλες επιτυχίες, καθηλωτικές ερμηνείες και έντονες στιγμές, συνεχίζει να απασχολεί τα μέσα ενημέρωσης, καθώς έρχονται στο φως άγνωστα παρασκήνια και λεπτομέρειες από τη ζωή του πίσω από τις κάμερες. Η επέτειος των 18 ετών αποτελεί μια αφορμή για αναστοχασμό γύρω από τον μύθο ενός ηθοποιού που αγαπήθηκε όσο λίγοι, αλλά έφυγε νωρίς, αφήνοντας ένα δυσαναπλήρωτο κενό και μια ιστορία που συγκινεί και συγκλονίζει το κοινό κάθε φορά που έρχεται στη μνήμη.
