Ο κόσμος παρακολουθούσε με δυσπιστία όταν μια 70χρονη Ινδή, η Ομκάρι Πανβάρ, γέννησε. Αυτή και ο σύζυγός της, Τσάραν, είχαν ήδη κόρες και εγγόνια και ζούσαν μια άνετη ζωή στην εξοχή. Αλλά πάντα ονειρεύονταν να αποκτήσουν έναν γιο – έναν κληρονόμο – και ποτέ δεν εγκατέλειψαν την ελπίδα.
Στην ηλικία των 70 ετών, η Ομκάρι γέννησε δίδυμα: ένα αγόρι και ένα κορίτσι. Το ζευγάρι ήταν πανευτυχές, αλλά η τραγωδία χτύπησε όταν το κοριτσάκι πέθανε σε ηλικία μόλις τεσσάρων ετών. Ο γιος τους, ο Ακασβάνι, παρέμεινε το μοναχοπαίδι τους και έγινε το κέντρο του κόσμου τους.
Στα δώδεκα του χρόνια, ο Ακασβάνι είναι σοφότερος από την ηλικία του. Διαπρέπει στο σχολείο και αναλαμβάνει πολλές ευθύνες στο σπίτι, όπως δουλειές του σπιτιού, ψώνια και φροντίδα των ζώων της οικογένειας. Φροντίζει επίσης τους ηλικιωμένους γονείς του με ωριμότητα και αφοσίωση.
Αν και ο ρόλος που παίζει ξεπερνά κατά πολύ την ηλικία του, ο Ακασβάνι δεν παραπονιέται ποτέ. Αποδέχεται τις ευθύνες του με χάρη και συνεχίζει να αποτελεί πηγή δύναμης και ελπίδας για την οικογένειά του.
