Ένας αβάσταχτος, βαρύς και βουβός πόνος έχει τυλίξει την Κεφαλονιά τους τελευταίους δύο μήνες, μετά τον πρόωρο και άδικο χαμό της 19χρονης Μυρτούς, ενός κοριτσιού που ήταν γεμάτο όνειρα, ζωντάνια και ελπίδες για το μέλλον. Η τοπική κοινωνία παραμένει βαθιά συγκλονισμένη από την τραγωδία που έπληξε την οικογένεια, όμως η τραγική φιγούρα αυτής της ιστορίας, η μητέρα της αδικοχαμένης κοπέλας, δεν μπορεί πλέον να αντέξει το βάρος της απώλειας και ξεσπά με λόγια που ραγίζουν ακόμα και τις πιο σκληρές καρδιές. Το σπαρακτικό της μήνυμα, γεμάτο απόγνωση και οργή, έρχεται στην επιφάνεια δύο μήνες μετά το μοιραίο γεγονός, αποτυπώνοντας το μέγεθος της καταστροφής που βιώνει μέσα στο άδειο της σπίτι.
Η μάνα, με την ψυχή της κομματιασμένη και τα μάτια της στερεμένα από τα δάκρυα, φωνάζει προς κάθε κατεύθυνση πως δεν έχει πλέον άλλες αντοχές για να διαχειριστεί αυτή την εφιαλτική πραγματικότητα. Η ίδια ξεσπά δηλώνοντας πως της σκότωσαν το παιδί, βυθίζοντας την καθημερινότητά της σε ένα απόλυτο, μαύρο σκοτάδι από το οποίο νιώθει ότι δεν θα καταφέρει να βγει ποτέ. Η απώλεια της μοναδικής της κόρης, που κόπηκε τόσο πρόωρα το νήμα της ζωής της, έχει αφήσει πίσω της ένα δυσαναπλήρωτο κενό και μια ανοιχτή πληγή που αιμορραγεί κάθε δευτερόλεπτο που περνά.
Όλο αυτό το διάστημα, η οικογένεια προσπαθούσε να σταθεί όρθια, έχοντας μάλιστα πραγματοποιήσει και το μνημόσυνο για τις σαράντα ημέρες από τον χαμό της νεαρής Μυρτούς μέσα σε ένα κλίμα απέραντης οδύνης, όπου ο πατέρας της είχε συγκινήσει τους πάντες με τα λόγια του. Ωστόσο, ο χρόνος δεν γιατρεύει τις πληγές, αντίθετα κάνει την απουσία του παιδιού ακόμα πιο αισθητή και τον πόνο πιο οξύ. Η μητέρα, μη μπορώντας να δεχτεί ότι δεν θα ξαναδεί το χαμόγελο της κόρης της και ότι το σπλάχνο της έφυγε τόσο νωρίς, λυγίζει κάτω από το βάρος της αδικίας και ζητά δικαίωση, ξεσπώντας σε μια κραυγή απόγνωσης που συγκλονίζει το πανελλήνιο.
Αυτές οι στιγμές είναι εξαιρετικά δύσκολες για τους γονείς, οι οποίοι καλούνται να συνεχίσουν να ζουν με τις αναμνήσεις ενός παιδιού που είχε όλη τη ζωή μπροστά του, αλλά δεν πρόλαβε να τη ζήσει. Η συμπαράσταση του κόσμου και της τοπικής κοινότητας της Κεφαλονιάς είναι συνεχής, όμως τίποτα δεν μπορεί να απαλύνει τον πόνο αυτής της μάνας που νιώθει ότι μαζί με την κόρη της, θάφτηκε και η δική της ζωή.
