Η Λίλι κάποτε ονειρευόταν να ζήσει μια όμορφη ζωή, όπως πολλές νεαρές γυναίκες. Αλλά γρήγορα έμαθε ότι το να είναι ελκυστική δεν φέρνει πάντα την ευτυχία. Μάλιστα, λέει ότι αυτό την άφησε εντελώς μόνη. Καθώς γινόταν όλο και πιο δημοφιλής για την εμφάνισή της, οι πιο κοντινοί της άνθρωποι άρχισαν να απομακρύνονται — μέχρι που, μια μέρα, οι φίλοι της απλώς συμπεριφέρονταν σαν να μην υπήρχε.
Σύμφωνα με τη Λίλι, η ομορφιά της έγινε μια σιωπηλή απειλή για τους άλλους, ειδικά για τις φίλες της. «Δεν τους άρεσε που με πρόσεχε ο κόσμος», εξήγησε. «Παρόλο που προσπαθούσα να μην τραβάω την προσοχή, δεν είχε σημασία». Με την πάροδο του χρόνου, σταμάτησε να την προσκαλούν σε εκδηλώσεις, καθώς άλλοι φοβόντουσαν ότι θα έκλεβε τα φώτα της δημοσιότητας.
Η αλλαγή ήταν ιδιαίτερα επώδυνη επειδή η Λίλι έβλεπε τον εαυτό της ως ταπεινή και καλόκαρδη. «Είναι λυπηρό», παραδέχτηκε. «Οι άνθρωποι υποθέτουν ότι νομίζω ότι είμαι καλύτερη από αυτούς, αλλά είμαι απλώς ένας συνηθισμένος άνθρωπος. Η αληθινή ομορφιά πηγάζει από μέσα της». Η εμφάνισή της έγινε εμπόδιο ανάμεσα σε αυτήν και σε μια φυσιολογική κοινωνική ζωή.
Η Λίλι συνειδητοποίησε για πρώτη φορά την αλλαγή στα δεκαοκτώ της, όταν άγνωστοι άρχισαν να την πλησιάζουν δημόσια, να της κάνουν κομπλιμέντα ή να της ζητούν να τη γνωρίσει. Αυτό που κάποτε έμοιαζε με κολακευτική προσοχή, σύντομα έγινε πηγή απομόνωσης. Σήμερα, ελπίζει ότι η ιστορία της υπενθυμίζει στους άλλους να μην κρίνουν κάποιον με βάση την εμφάνισή του — και να εκτιμούν την καρδιά πίσω από το πρόσωπο.
