Η μόδα δεν γεννιέται πάντα στην πασαρέλα. Στα Νησιά Αζόρες, ένα απομακρυσμένο πορτογαλικό αρχιπέλαγος στον Ατλαντικό, ένα μοναδικό ένδυμα γνωστό ως capote e capelo φοριόταν από τις γυναίκες για αιώνες. Αυτός ο μακρύς μανδύας με μια εντυπωσιακή υπερμεγέθη κουκούλα συμβόλιζε τη σεμνότητα, την πολιτιστική ταυτότητα και την οικογενειακή παράδοση, καθιστώντας το ένα από τα πιο ξεχωριστά στοιχεία της κληρονομιάς των Αζορών.
Η παράδοση πιστεύεται ότι ξεκίνησε τον 17ο αιώνα. Οι ιστορικοί υποστηρίζουν ότι μπορεί να εμπνεύστηκε από στυλ που έφεραν από τη Φλάνδρα ή να προσαρμόστηκε από την ηπειρωτική πορτογαλική μόδα. Ανεξάρτητα από την προέλευσή του, το capote e capelo ριζώθηκε στη ζωή των Αζορών. Φορεμένο από γυναίκες όλων των ηλικιών, ο μανδύας ήταν συχνά μέρος μιας προίκας και μεταδιδόταν από γενιά σε γενιά, αντιπροσωπεύοντας ένα αγαπημένο οικογενειακό κειμήλιο.
Η καπότε ήταν συνήθως φτιαγμένη από βαρύ σκούρο μπλε ύφασμα, ενώ το εντυπωσιακό καπέλο —η υπερμεγέθης κουκούλα της— έκρυβε το πρόσωπο του χρήστη όταν την έβλεπε κανείς από το πλάι. Αυτή η κουκούλα διατηρούσε το σχήμα της με εσωτερικές δομές από κόκκαλο φάλαινας ή μεταλλικές ράβδους, δίνοντάς της μια ξεχωριστή σιλουέτα. Ο σχεδιασμός διέφερε μεταξύ των νησίδων: ορισμένες κουκούλες ήταν αιχμηρές, ενώ άλλες ήταν πιο στρογγυλές ή φαρδιές.
Αν και μπορεί να φαίνονται μαύρες σε παλιές φωτογραφίες, αυτές οι κάπες ήταν ως επί το πλείστον αποχρώσεις του μπλε, από βαθύ μπλε μέχρι έντονες ηλεκτρικές αποχρώσεις. Η δραματική τους μορφή και τα κρυμμένα πρόσωπά τους συχνά συνδέονταν με θρησκευτικές αξίες, συμβολίζοντας τη σεμνότητα και αποθαρρύνοντας την οπτική επαφή με τους άνδρες. Άλλοι πιστεύουν ότι το σχέδιο εξυπηρετούσε επίσης πρακτικούς σκοπούς, προσφέροντας προστασία από το υγρό, θυελλώδες κλίμα των Αζορών. Με την πάροδο του χρόνου, ειδικά μετά τη δεκαετία του 1930, οι κάπες ξεθώριασαν από την καθημερινή χρήση, αλλά παραμένουν διατηρημένες σε μουσεία και περιφερειακά σύμβολα, αντανακλώντας μια μοναδική κληρονομιά πίστης, μόδας και θηλυκότητας.
