Η μεγάλη κυρία του ελληνικού τραγουδιού, η γυναίκα που σφράγισε με τη φωνή της ολόκληρες γενιές, ετοιμάζεται πλέον για το τελευταίο της ταξίδι προς την αιωνιότητα. Στο Πρώτο Νεκροταφείο Αθηνών, εκεί όπου αναπαύονται οι σπουδαιότερες προσωπικότητες της χώρας, οι προετοιμασίες για την ταφή της Μαρινέλλας βρίσκονται πλέον στο τελικό τους στάδιο, προκαλώντας ρίγη συγκίνησης σε όσους παρευρίσκονται στον ιερό αυτό χώρο. Η εικόνα που αντικρίζει κανείς στο σημείο όπου θα αναπαυθεί η σπουδαία ερμηνεύτρια είναι γεμάτη από μια ταπεινή, αλλά βαθιά συναισθηματική φόρτιση, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας και τα φανταχτερά σκηνικά που την περιέβαλαν σε όλη της τη ζωή.
Ο τάφος της Μαρινέλλας είναι σχεδόν έτοιμος, περιμένοντας να δεχθεί το σώμα της γυναίκας που υπήρξε το απόλυτο σύμβολο της ελληνικής μουσικής σκηνής. Αυτό που προκαλεί ιδιαίτερη εντύπωση και δάκρυα στα μάτια των περαστικών είναι η απλότητα και η ευλάβεια με την οποία έχει διαμορφωθεί ο χώρος. Δίπλα στο σημείο της τελευταίας της κατοικίας, έχουν ήδη τοποθετηθεί δύο μικρές, λιτές γλάστρες, οι οποίες μοιάζουν να κρατούν συντροφιά στη μεγάλη καλλιτέχνιδα πριν καν φτάσει εκεί. Είναι μια λεπτομέρεια που φανερώνει τη φροντίδα των δικών της ανθρώπων, μια κίνηση αγάπης που αντικατοπτρίζει την ανθρώπινη πλευρά της πίσω από τον μύθο.
Ακόμα πιο συγκλονιστική είναι η παρουσία ενός μικρού καντηλιού που σιγοκαίει αδιάκοπα. Το τρεμάμενο φως του μέσα στη σιωπή του νεκροταφείου μοιάζει με μια υπόσχεση ότι η μνήμη της δεν πρόκειται να σβήσει ποτέ, όσο κι αν ο χρόνος κυλά αμείλικτα. Αυτή η μικρή φλόγα φωτίζει το χώμα που σύντομα θα σκεπάσει τη Μαρινέλλα, δημιουργώντας μια ατμόσφαιρα κατάνυξης που δεν αφήνει κανέναν ασυγκίνητο. Οι εργασίες έχουν προχωρήσει με γοργούς ρυθμούς, ώστε τα πάντα να είναι στην εντέλεια για την ώρα του αποχαιρετισμού.
Οι άνθρωποι που εργάζονται στο Α Νεκροταφείο κινούνται με διακριτικότητα, σεβόμενοι το βάρος του ονόματος της γυναίκας που θα φιλοξενηθεί εκεί. Η επιλογή του σημείου και η διακόσμησή του με τις γλάστρες και το καντήλι δείχνουν ότι η οικογένειά της επιθυμεί ένας τέτοιος θρύλος να αναπαυθεί με την αξιοπρέπεια που της αρμόζει, αλλά και με την τρυφερότητα που μόνο οι πιο κοντινοί της άνθρωποι μπορούν να προσφέρουν. Κάθε λεπτομέρεια, από το χρώμα των λουλουδιών στις γλάστρες μέχρι τη θέση του καντηλιού, έχει τη δική της σημασία, συνθέτοντας ένα σκηνικό που τιμά την πορεία της Μαρινέλλας από τη γέννηση μέχρι το τέλος.
Η Ελλάδα παρακολουθεί με κομμένη την ανάσα τις τελευταίες αυτές στιγμές, καθώς το κεφάλαιο «Μαρινέλλα» ετοιμάζεται να κλείσει οριστικά σε αυτόν τον κόσμο. Το Α Νεκροταφείο Αθηνών γίνεται πλέον ο τόπος όπου οι θαυμαστές της θα μπορούν να αποτίουν φόρο τιμής, αντικρίζοντας αυτόν τον σχεδόν έτοιμο τάφο που, παρά την απλότητά του, εκπέμπει μια μοναδική μεγαλοπρέπεια. Είναι το τέλος μιας εποχής, και η εικόνα με τις δύο γλάστρες και το καντήλι που σιγοκαίει θα μείνει χαραγμένη στη μνήμη όλων ως ο πιο γλυκός και πονεμένος επίλογος μιας μυθικής καριέρας και μιας ζωής γεμάτης πάθος.
