Μια απίστευτα θλιβερή και καρδιοχτυπητή είδηση κάνει τον γύρο του διαδικτύου τις τελευταίες ώρες, προκαλώντας ρίγη συγκίνησης και ανείπωτο πόνο σε ολόκληρο το πανελλήνιο. Η απόλυτη βασίλισσα της νύχτας, η γυναίκα που ταυτίστηκε όσο καμία άλλη με τη ζωντάνια, το αστείρευτο κέφι, τη λάμψη και το μπρίο του παλιού καλού ελληνικού κινηματογράφου, η μοναδική Ζωζώ Σαπουντζάκη, βιώνει τις πιο σκοτεινές και δραματικές στιγμές της ζωής της.
Η μεγάλη σταρ, που κάποτε μαγνήτιζε όλα τα βλέμματα και έκανε τις πίστες και τα πλατό να σείονται κάτω από τα πόδια της, κλείνει φέτος τα 93 της χρόνια κάτω από τις πιο τραγικές και σπαρακτικές συνθήκες. Οι πληροφορίες που έρχονται στο φως της δημοσιότητας προκαλούν σοκ και δάκρυα στους αμέτρητους θαυμαστές της, καθώς η εικόνα της δεν θυμίζει σε τίποτα τη γεμάτη ενέργεια γυναίκα που όλοι αγαπήσαμε. Τα φετινά της γενέθλια χαρακτηρίζονται ως απόλυτα μαύρα, καθώς η άλλοτε κραταιά κυρία του θεάματος είναι πλέον πλήρως καθηλωμένη σε αναπηρικό αμαξίδιο, ανήμπορη να αντιδράσει.
Το πιο συγκλονιστικό και σπαραξικάρδιο στοιχείο της κατάστασής της είναι ότι, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές, η σπουδαία καλλιτέχνιδα έχει χάσει εντελώς την επικοινωνία με τον κόσμο γύρω της. Βρίσκεται σε μια κατάσταση όπου δεν έχει πια καμία επαφή με το περιβάλλον, βυθισμένη στις δικές της σιωπές, χωρίς να αντιλαμβάνεται τα πρόσωπα και τα πράγματα που τη θηλυκώνουν. Η θρυλική φωνή της έχει σβήσει και τα λαμπερά της μάτια, που κάποτε εκπέμπανε σπίθες πάθους, κοιτάζουν πλέον στο κενό.
Οι άνθρωποι από το στενό της περιβάλλον, που στέκονται βουβοί και συντετριμμένοι πάνω από το αναπηρικό της καρότσι, βλέπουν τη δική τους Ζωζώ να έχει χαθεί μέσα στο σκοτάδι της λήθης. Η τραγωδία αυτή χτυπά την πόρτα της μεγάλης ντίβας την ίδια στιγμή που συμπληρώνει 93 χρόνια ζωής, μετατρέποντας μια ημέρα γιορτής σε μια βραδιά απέραντου θρήνου και βουβής απόγνωσης. Το σοκ για την καλλιτεχνική κοινότητα είναι τεράστιο, καθώς κανένας δεν ήθελε να πιστέψει πως αυτό το αιώνιο σύμβολο της χαράς θα λύγιζε με τόσο σκληρό και ισοπεδωτικό τρόπο κάτω από το βάρος του χρόνου.
Αυτά τα γενέθλια δεν θα έχουν τραγούδια, δεν θα έχουν χορούς, ούτε τα γέλια που σκορπούσε απλόχερα η μεγάλη πρωταγωνίστρια. Υπάρχει μόνο μια παγωμένη ατμόσφαιρα, ένας βουβός πόνος και μια αναπηρική καρέκλα που κρατά δέσμιο το σώμα της γυναίκας που κάποτε δεν μπορούσε να τιθασεύσει κανείς. Η θλίψη για την κατάρρευση της υγείας της είναι καθολική και όλοι πλέον προσεύχονται βουβά για τη δική τους βασίλισσα, που πλέον δεν μπορεί να τους ακούσει.
