Ο Τζώνη Θεοδωρίδης παραχώρησε συνέντευξη στην εκπομπή «Weekend Live», όπου μίλησε ανοιχτά για προσωπικά και επαγγελματικά θέματα, αναφερόμενος μεταξύ άλλων στον θάνατο του Αλμπέρτο Εσκενάζυ, ο οποίος έφυγε από τη ζωή πριν από μερικές εβδομάδες μετά από μια δύσκολη μάχη με τον καρκίνο. Ο γνωστός ηθοποιός περιέγραψε με συγκίνηση τις τελευταίες στιγμές επικοινωνίας που είχε με τον Αλμπέρτο, επισημαίνοντας ότι είχαν συζητήσει μόλις δύο μέρες πριν φύγει, για μια κοινή συνεργασία που σχεδίαζαν.
«Κάναμε μια συνεργασία το περασμένο καλοκαίρι και σχεδιάζαμε να κάνουμε πράγματα για του χρόνου το καλοκαίρι. Μιλήσαμε δύο μέρες πριν φύγει. Είχαμε να κάνουμε μια φωτογράφιση μαζί. Μου ήρθε ξαφνικό. Μου έλεγε για το κοστούμι που μου έχει ετοιμάσει και με ρωτούσε αν τραγουδάω για να μου γράψει ο Κώστας Μπίγαλης ένα τραγούδι. Από ό,τι ξέρω ο Κώστας το έχει γράψει για την παράσταση», ανέφερε αρχικά ο Τζώνη Θεοδωρίδης, εκφράζοντας τη λύπη του για την ξαφνική απώλεια ενός ανθρώπου με τον οποίο είχε αναπτύξει στενή επαγγελματική σχέση.
Ο ηθοποιός αποκάλυψε επίσης ότι σχεδιάζουν να συνεχίσουν την καλλιτεχνική δουλειά του Αλμπέρτο με τη βοήθεια των παιδιών του. «Σχεδιάζουμε με την κόρη του, τη Σάρα, και με τον Λέοντα, τον γιο του, να κάνουμε τη δουλειά στη μνήμη του Αλμπέρτο. Μου στοίχισε πολύ», είπε ο Θεοδωρίδης, δείχνοντας πόσο σημαντική ήταν για εκείνον η προσωπική και επαγγελματική σχέση που είχε με τον εκλιπόντα.

Ο Αλμπέρτο Εσκενάζυ υπήρξε μια πολυσχιδής προσωπικότητα του ελληνικού θεάτρου και της τηλεόρασης. Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη σε οικογένεια με εβραϊκές ρίζες και πέρασε εκεί τα παιδικά και εφηβικά του χρόνια. Σπούδασε υποκριτική στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, από όπου αποφοίτησε το 1976. Η καριέρα του περιλάμβανε πληθώρα συμμετοχών τόσο στο θέατρο όσο και στον κινηματογράφο και την τηλεόραση, αφήνοντας το στίγμα του σε πολλές γενιές θεατών.
Η επαγγελματική πορεία του ήταν πλούσια και πολυδιάστατη. Από πολύ νέος συνεργάστηκε με σημαντικές προσωπικότητες του ελληνικού θεάτρου, όπως οι Κώστας Καζάκος και Τζένη Καρέζη, ενώ πρωταγωνίστησε σε πολυάριθμες θεατρικές παραστάσεις σε μεγάλες σκηνές, όπως το Ηρώδειο. Στην τηλεόραση ξεχώρισε ιδιαίτερα τη δεκαετία του 1980, συμμετέχοντας σε σειρές που έμειναν χαραγμένες στη μνήμη του κοινού. Ανάμεσα στις πιο χαρακτηριστικές του συμμετοχές ήταν στη δραματική σειρά «Ο συμβολαιογράφος», μεταφορά του ομώνυμου έργου του Αλέξανδρου Ρίζου Ραγκαβή, και στο «Φως του Αυγερινού», όπου συμπρωταγωνίστησε με την Κοραλία Καράντη.
Εκτός από τις ζωντανές εμφανίσεις του, ο Αλμπέρτο Εσκενάζυ ασχολήθηκε και με τον κινηματογράφο και τις βιντεοταινίες, με πιο χαρακτηριστική την παραγωγή του 1988 με τίτλο «Ο δρόμος προς τη δόξα – Το αστέρι». Επιπλέον, η φωνή του ακούστηκε σε μεταγλωττίσεις κινουμένων σχεδίων, ενισχύοντας τη γνωριμία του με το νεότερο κοινό.
Η προσωπική του ζωή και η καταγωγή του από την Θεσσαλονίκη με εβραϊκές ρίζες προσέθεταν μια ιδιαίτερη διάσταση στην καλλιτεχνική του πορεία. Η ποικιλία των ρόλων που ανέλαβε και η συνεργασία του με διαφορετικούς καλλιτέχνες ανέδειξαν την ευελιξία και την πολυπλευρικότητά του, ενώ η αφοσίωση στη δουλειά του τον καθιστούσε σεβαστή προσωπικότητα στον χώρο του θεάτρου και της τηλεόρασης.

Παράλληλα με την καλλιτεχνική του πορεία, ο Αλμπέρτο Εσκενάζυ ασχολήθηκε και με τον εκδοτικό χώρο και τη θεατρική επιχειρηματικότητα, ενώ υπήρξε ενεργός και στα πολιτικά δρώμενα, καθώς στις ευρωεκλογές του 2024 ήταν υποψήφιος με το κόμμα Κόσμος. Η πολυδιάστατη αυτή δραστηριότητα τον καθιστούσε μια από τις πιο ενδιαφέρουσες και αναγνωρίσιμες μορφές του ελληνικού καλλιτεχνικού και κοινωνικού χώρου.
Η ξαφνική απώλεια του Αλμπέρτο Εσκενάζυ ήταν ένα πλήγμα για το θέατρο και την τηλεόραση, αλλά και για τους συνεργάτες και φίλους του, όπως ο Τζώνης Θεοδωρίδης, ο οποίος δεν έκρυψε τη θλίψη του. Οι τελευταίες συνομιλίες τους, ο σχεδιασμός νέων projects και η διάθεση να συνεχίσουν το έργο του μαζί με τα παιδιά του δείχνουν ότι η μνήμη του θα παραμείνει ζωντανή μέσα από το καλλιτεχνικό έργο που αφήνει πίσω του.
Η προσφορά του Αλμπέρτο Εσκενάζυ στο ελληνικό θέατρο, την τηλεόραση και τον κινηματογράφο αποτελεί σημείο αναφοράς για το χώρο και ένα παράδειγμα για νέες γενιές ηθοποιών. Η μνήμη του θα τιμάται όχι μόνο για τις επιτυχίες του επί σκηνής και μπροστά στην κάμερα, αλλά και για την αφοσίωση, το πάθος και τη συνέπειά του στη δουλειά του, καθώς και για τη σχέση του με όσους συνεργάστηκε, αφήνοντας μια βαθιά και ανεξίτηλη εντύπωση στον καλλιτεχνικό κόσμο της χώρας.