Μια από τις πιο θλιβερές και συγκλονιστικές ιστορίες του ελληνικού καλλιτεχνικού στερεώματος έρχεται στο φως της δημοσιότητας, προκαλώντας ρίγη συγκίνησης και βαθιάς θλίψης σε όλο το πανελλήνιο. Ο Μιχάλης Μόσιος, ο άνθρωπος που ταυτίστηκε απόλυτα με τον θρυλικό και αγαπημένο χαρακτήρα του Ταμτάκου, χαρίζοντας απλόχερα το γέλιο σε εκατομμύρια Έλληνες για ολόκληρες δεκαετίες, έφυγε από τη ζωή κουβαλώντας μέσα στην ψυχή του έναν βαρύ, βουβό και ασήκωτο καημό. Η πραγματικότητα πίσω από τα φώτα της δημοσιότητας και τα μεγάλα χαμόγελα της σκηνής κρυβόταν για χρόνια κάτω από ένα πυκνό πέπλο προσωπικού δράματος και ανείπωτου πόνου.
Η μοίρα στάθηκε εξαιρετικά σκληρή και ανελέητη για τον γνωστό και ταλαντούχο ηθοποιό, καθώς η προσωπική του ζωή σημαδεύτηκε ανεξίτηλα από ένα τραγικό γεγονός που τον τσάκισε ολοκληρωτικά. Ο θάνατος της πολυαγαπημένης του συντρόφου, της γυναίκας που αποτελούσε το στήριγμά του, το απάνεμο λιμάνι του και την απόλυτη πηγή της ευτυχίας του, ήταν το χτύπημα εκείνο που δεν κατάφερε να ξεπεράσει ποτέ. Η απώλεια αυτή τον βύθισε σε μια παρατεταμένη και εξαιρετικά βαριά κατάθλιψη, με την οποία πάλευε καθημερινά, απομονωμένος από τον υπόλοιπο κόσμο και μακριά από τα αδιάκριτα βλέμματα των μέσων ενημέρωσης.
Οι στενοί του άνθρωποι και όσοι τον γνώριζαν καλά πίσω από τις κάμερες περιγράφουν έναν άνθρωπο που, μετά τον χαμό της συντρόφου του, έχασε κάθε διάθεση για ζωή και κάθε ίχνος από τη γνωστή του ζωντάνια. Η καθημερινότητά του μετατράπηκε σε έναν αληθινό Γολγοθά, καθώς οι αναμνήσεις και η απουσία του αγαπημένου του προσώπου τον στοίχειωναν σε κάθε γωνιά του σπιτιού του. Η θλίψη είχε εγκατασταθεί μόνιμα στο βλέμμα του και ο άλλοτε γελαστός Ταμτάκος, που κάποτε ξεσήκωνε τα πλήθη με τις ατάκες του, περνούσε τις μέρες του βυθισμένος στη σιωπή και τη μοναξιά, αναζητώντας μάταια μια χαραμάδα ελπίδας.
Αυτή η τραγική ειρωνεία, ένας καλλιτέχνης που αφιέρωσε τη ζωή του στο να σκορπά τη χαρά και το γέλιο στους άλλους να καταλήξει να βιώνει τον απόλυτο εσωτερικό σκοταδισμό, προκαλεί ρίγη συγκίνησης. Ο Μιχάλης Μόσιος έδωσε τη δική του προσωπική και άνιση μάχη με τους δαίμονες της κατάθλιψης, με τον καημό για τον χαμό της γυναίκας του να γίνεται μέρα με τη μέρα όλο και πιο βαρύς, μέχρι που η καρδιά του δεν άντεξε άλλο. Το τέλος του γράφτηκε με τον πιο μελαγχολικό τρόπο, αφήνοντας πίσω του μια τεράστια καλλιτεχνική κληρονομιά, αλλά και μια πικρή γεύση για το πόσο σκληρή μπορεί να γίνει η ζωή πίσω από τη μάσκα του κωμικού.
Η είδηση για τις συνθήκες κάτω από τις οποίες πέρασε τα τελευταία του χρόνια ο αγαπημένος ηθοποιός έχει συγκλονίσει τον καλλιτεχνικό κόσμο, με πολλούς συναδέλφους του να εκφράζουν τη βαθιά τους θλίψη για το γεγονός ότι ένας τόσο δοτικός άνθρωπος έφυγε με τόσο μεγάλο πόνο στην καρδιά. Ο Μιχάλης Μόσιος πήρε μαζί του τον καημό του, αφήνοντας την τελευταία του πνοή με τη σκέψη στραμμένη στην αγαπημένη του, με την ελπίδα ότι κάπου εκεί ψηλά θα ανταμώσουν ξανά, μακριά από τη θλίψη και τη βαριά σκιά που του στέρησε το χαμόγελο στα τελευταία βήματα της ζωής του.
