Τον Ιούλιο, άνθρωποι σε όλο τον κόσμο γιορτάζουν την Παγκόσμια Ημέρα Κραγιόν. Αλλά λίγοι γνωρίζουν ότι οι γυναίκες χρησιμοποιούν κραγιόν για πάνω από 5.000 χρόνια. Σε διαφορετικές εποχές, η χρήση κραγιόν σήμαινε διαφορετικά πράγματα. Άλλοτε θεωρούνταν ακατάλληλο και άλλοτε ήταν απαραίτητο στην εμφάνιση μιας γυναίκας.
Το κραγιόν χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά στη Μεσοποταμία, αλλά έγινε πραγματικά δημοφιλές στην αρχαία Αίγυπτο. Φτιάχνονταν από θρυμματισμένα έντομα κοχενίλλης. Οι Αιγύπτιοι έβαζαν ακόμη και κραγιόν σε τάφους και έβαφαν τα χείλη των μούμιων. Υπάρχει επίσης ένας μύθος για τον Πάρη που έδωσε το χρυσό μήλο στην Αφροδίτη επειδή έκανε τα χείλη της πιο ελκυστικά με κραγιόν.
Κατά τον Μεσαίωνα, η εκκλησία ήταν κατά του κραγιόν. Κάποιοι πίστευαν ότι άλλαζε την πραγματική εικόνα μιας γυναίκας και ξεγέλαζε τους άνδρες. Ωστόσο, ο Καρδινάλιος Ρισελιέ αγαπούσε τόσο πολύ το κραγιόν που ζήτησε από τον γιατρό του να φτιάξει ένα ειδικό lip balm από μήλα.
Το κραγιόν έγινε δημοφιλές τον 1900, χάρη στις ταινίες. Οι ηθοποιοί το φορούσαν στην οθόνη και πολλές γυναίκες ήθελαν να τους μοιάσουν.
Τότε, οι μακιγιέρ χρησιμοποιούσαν στένσιλ σε αστεία σχήματα με ονόματα όπως «τσιμπήματα μέλισσας» ή «χείλια από μπουμπούκι τριαντάφυλλου». Αργότερα, το κραγιόν εξελίχθηκε από χάρτινα στικ σε συμπαγή σωληνάρια, με μεγάλα ονόματα όπως οι Maurice Levy και Helena Rubinstein να το κάνουν πιο προσιτό.
Σήμερα, το κραγιόν εξακολουθεί να παίζει σημαντικό ρόλο στη μόδα και τον πολιτισμό. Ορισμένα χρώματα δείχνουν ακόμη και κοινωνική ή εθνική ταυτότητα. Παραδόξως, η μέση γυναίκα τρώει περίπου 3 κιλά κραγιόν στη ζωή της.
Παρά τις αλλαγές που έχουν γίνει με την πάροδο του χρόνου, το κραγιόν παραμένει ένα από τα πιο δημοφιλή προϊόντα ομορφιάς παγκοσμίως.
