Ο Γιώργος Κιμούλης παραχώρησε πρόσφατα συνέντευξη στο ένθετο Enjoy της Κυριακάτικης Δημοκρατίας, μιλώντας ανοιχτά για τη ζωή, την καριέρα του, τη σχέση του με το χρήμα και την απόσταση που κρατά από την ελληνική τηλεόραση τα τελευταία χρόνια. Ο γνωστός ηθοποιός δεν έκρυψε τις σκέψεις του σχετικά με το τι σημαίνει πραγματικά να ζει κανείς και πώς αντιμετωπίζει την καθημερινότητα, την ευτυχία αλλά και τις δυσκολίες.
«Η σχέση μου με το χρήμα δεν είναι καλή», εξομολογήθηκε. «Συνεχίζω να πιστεύω ότι το χρήμα είναι ένα εργαλείο και όχι αυτοσκοπός. Η θέση που έχω σήμερα δεν με έκανε ποτέ εύπορο οικονομικά, αλλά πλέον δεν μπορώ να το αλλάξω. Το σημαντικότερο είναι να κυνηγάς τη γαλήνη, όχι την ευτυχία. Ο άνθρωπος δεν έχει έρθει σ’ αυτόν τον κόσμο για να είναι είτε ευτυχισμένος είτε δυστυχισμένος, αλλά για να ζήσει πραγματικά».
Στη συνέχεια, αναφέρθηκε στις διαφορετικές στιγμές της ζωής και στο πώς τις βιώνει: «Υπάρχουν στιγμές ευτυχισμένες και δυστυχισμένες, στιγμές γαλήνιες και στιγμές ταραχώδεις. Ο άνθρωπος πάνω απ’ όλα πρέπει να ζει, να νιώθει, να αλληλεπιδρά με τους άλλους και να παρατηρεί τον κόσμο γύρω του. Η ζωή δεν είναι μόνο για να κυνηγάς τη χαρά ή να αποφεύγεις τον πόνο. Είναι για να βιώνεις, να συμμετέχεις και να μαθαίνεις».
Ο Γιώργος Κιμούλης μοιράστηκε επίσης την πορεία που τον οδήγησε στο θέατρο και πώς γεννήθηκε μέσα του η αγάπη για την υποκριτική. «Κανείς δεν ξέρει πραγματικά γιατί γίνεται ηθοποιός. Κάτι συμβαίνει στη νεανική ηλικία, αλλά δεν το έχω προσδιορίσει ακόμη. Εγώ δεν είχα καμία σχέση με το θέατρο στην αρχή. Παίζαμε μπάσκετ με τους φίλους μου και αυτό ήταν η κύρια ενασχόλησή μου. Πολύ αργότερα συνειδητοποίησα ότι υπήρχαν σημάδια που τότε δεν τα παρατηρούσα», είπε.
Θυμήθηκε χαρακτηριστικά μια εμπειρία από τα παιδικά του χρόνια που τον σημάδεψε: «Ο πατέρας μου μας είχε πάει μια φορά στο Εθνικό Θέατρο και καθόμασταν στον εξώστη, κοιτώντας τη σκηνή από ψηλά. Θυμάμαι την Άννα Κυριακού να παίζει έργο του Ξενόπουλου. Ήμουν στην έκτη δημοτικού και είχα παίξει τον Αθανάσιο Διάκο σε μια σχολική παράσταση. Αυτές οι σκόρπιες εικόνες σίγουρα κάτι δημιούργησαν μέσα μου».
Όσο για την απουσία του από την ελληνική τηλεόραση τα τελευταία δέκα χρόνια, ο Κιμούλης εξήγησε τους λόγους πίσω από την απόφασή του: «Ο τρόπος που γίνονται σήμερα κάποια σίριαλ δεν με ευχαριστεί. Η διαδικασία, η προσέγγιση, ο τρόπος που διαχειρίζονται τη δουλειά – αν καταλάβω σε μια πρόταση ότι αυτό έχει αλλάξει, δεν θα είχα πρόβλημα. Μου αρέσει πολύ η τηλεόραση, αλλά θέλω να συμμετέχω μόνο όταν υπάρχει ουσία και σεβασμός στη δημιουργία».
Η στάση του απέναντι στη ζωή, στη δουλειά και στο χρήμα αποκαλύπτει έναν άνθρωπο στοχαστικό, με αυτογνωσία, που δεν δίνει προτεραιότητα στην εξωτερική αναγνώριση ή την οικονομική επιτυχία, αλλά στην προσωπική αλήθεια και στην εσωτερική γαλήνη. Η φιλοσοφία του βασίζεται στην ιδέα ότι η ζωή πρέπει να βιώνεται πλήρως, με όλες τις αντιφάσεις και τις αλλαγές της, χωρίς να κυνηγά κανείς κάτι αφηρημένο, όπως η απόλυτη ευτυχία, αλλά αναγνωρίζοντας και εκτιμώντας κάθε στιγμή όπως έρχεται.
Με αυτή την προσέγγιση, ο Γιώργος Κιμούλης παραμένει μια από τις πιο σοβαρές και διακριτές παρουσίες στο ελληνικό θέατρο και κινηματογράφο, ένας καλλιτέχνης που δεν ακολουθεί τις τάσεις της τηλεοπτικής εποχής, αλλά επιλέγει να κινείται με αυστηρά προσωπικά κριτήρια και βαθιά αφοσίωση στο έργο του, αποδεικνύοντας ότι η αληθινή αξία δεν μετριέται σε χρήματα ή δημοσιότητα, αλλά στην αυθεντικότητα και το νόημα της δημιουργίας.
