Η είδηση του θανάτου της Φωτεινής Αποστολίδη, κόρης της μεγάλης κωμικού Γεωργίας Βασιλειάδου, συγκλόνισε όσους γνώριζαν την οικογένεια και την ίδια την ελληνική καλλιτεχνική κοινότητα. Σύμφωνα με πληροφορίες, η Φωτεινή έφυγε από τη ζωή πριν από δύο μήνες, ενώ η κηδεία της πραγματοποιήθηκε σε στενό οικογενειακό κύκλο, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Ο θάνατός της αφήνει πίσω του ένα μεγάλο κενό όχι μόνο στην οικογένεια αλλά και στην ιστορία που συνδέει τη σύγχρονη εποχή με τη χρυσή εποχή της ελληνικής κωμωδίας, καθώς η 97χρονη μητέρα της υπήρξε ο ζωντανός κρίκος που συνέδεε την κλασική εποχή της Βασιλειάδου με το σήμερα.
Η απώλεια της Φωτεινής φάνηκε να έχει βαθύ αντίκτυπο στη Γεωργία Βασιλειάδου. Πηγές αναφέρουν ότι η μεγάλη κωμικός, που καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής της υπήρξε δυνατή και ανεξάρτητη, βρέθηκε να κλείνεται στον εαυτό της, να απομονώνεται και να αποφεύγει τις κοινωνικές επαφές. Ο πόνος της για τον χαμό της κόρης της ήταν τόσο μεγάλος που δεν ήθελε να μιλήσει ακόμη και με τη δευτερότοκη κόρη της, η οποία βρισκόταν συνεχώς στο πλευρό της προσπαθώντας να την στηρίξει. Η απώλεια αυτή, σύμφωνα με όσους γνωρίζουν προσωπικά την οικογένεια, υπήρξε καθοριστική για την ψυχολογία της Βασιλειάδου, αφήνοντας τη σφραγίδα της σε κάθε πτυχή της καθημερινότητάς της.
Ο ηθοποιός Μάκης Κωστίνης, που γνώριζε προσωπικά την οικογένεια, περιέγραψε τη σχέση ανάμεσα στη μητέρα και την κόρη ως υπόδειγμα ελληνικής οικογένειας. Όπως σημείωσε, η Φωτεινή γνώριζε σε βάθος την ιστορία και τη ζωή της Βασιλειάδου, αποτελώντας έναν πολύτιμο άνθρωπο όχι μόνο για την ίδια αλλά και για όποιον ήθελε να κατανοήσει τη ζωή και την καριέρα της μεγάλης κωμικού. Ο ίδιος δήλωσε φανερά συγκινημένος ότι με την απώλεια της Φωτεινής χάθηκε ένας άνθρωπος που υπήρξε γέφυρα ανάμεσα στη μεγάλη κληρονομιά της Βασιλειάδου και το παρόν, ένας κρίκος που συνέδεε τις γενιές και κρατούσε ζωντανή τη μνήμη της κλασικής εποχής της ελληνικής κωμωδίας.
Η Φωτεινή Αποστολίδη φαίνεται ότι ήταν για τη μητέρα της όχι απλώς παιδί αλλά ένας άνθρωπος που κατείχε την ιστορία της οικογένειας, την πορεία της στη ζωή και στην καριέρα και τα μυστικά που διαμόρφωσαν τη μοναδική προσωπικότητα της Βασιλειάδου. Ο θάνατός της σηματοδοτεί το τέλος μιας εποχής, καθώς μαζί με την απώλεια της Φωτεινής, χάνεται και ένας ζωντανός κρίκος που ένωνε το παρελθόν με το παρόν, αφήνοντας ένα συναισθηματικό και ιστορικό κενό που δύσκολα θα καλυφθεί.
Η συγκίνηση που προκάλεσε η απώλεια της Φωτεινής Αποστολίδη υπενθυμίζει πόσο σημαντικοί είναι οι δεσμοί ανάμεσα στα μέλη της οικογένειας και πόσο πολύτιμοι οι άνθρωποι που κρατούν ζωντανές τις μνήμες και την ιστορία μας. Η Γεωργία Βασιλειάδου, μέσα από την τραγωδία αυτή, βιώνει μια βαθιά προσωπική απώλεια, που υπερβαίνει την ίδια την οικογένεια, καθώς η Φωτεινή ήταν ο συνδετικός κρίκος ανάμεσα στην ιστορία της μεγάλης κωμικού και στη σύγχρονη εποχή, αφήνοντας πίσω της μια κληρονομιά μνήμης και συναισθημάτων που δεν θα ξεχαστεί.
