Σαν σήμερα, στις 12 Φεβρουαρίου του 1980, «έφυγε» από τη ζωή μια από τις πιο αγαπημένες και αξεπέραστες κωμικούς της ελληνικής κινηματογραφίας, η ηθοποιός που όλοι γνώρισαν ως την «ομορφότερη άσχημη». Η Γεωργία Βασιλειάδου κατάφερε με την απλότητά της, το χιούμορ και το αστείρευτο ταλέντο της να χαρίσει στο κοινό εκπληκτικές ερμηνείες και ατάκες που έμειναν ανεξίτηλες στην ιστορία της ελληνικής κωμωδίας.
Γεννημένη στην Κυψέλη την Πρωτοχρονιά του 1897, η ζωή της δεν ήταν εύκολη από την αρχή. Προερχόταν από πολύτεκνη οικογένεια και τα παιδικά της χρόνια ήταν φτωχικά. Η απώλεια του πατέρα της σε πολύ μικρή ηλικία την ανάγκασε να αφήσει το σχολείο και να εργαστεί για να βοηθήσει τη χήρα μητέρα της, που είχε να μεγαλώσει δέκα παιδιά. Μόλις επτά ετών, άρχισε να δουλεύει ως πωλήτρια σε κατάστημα κορνιζών που διατηρούσε ο θείος της, προσπαθώντας να συνεισφέρει στα έξοδα της οικογένειας. Οι δυσκολίες ήταν καθημερινές: πολλές φορές κυκλοφορούσε με τρύπια παπούτσια και φθαρμένα ρούχα και συχνά ανέβαινε λαθραία στα λεωφορεία γιατί δεν είχε χρήματα για εισιτήριο.
Στις αρχές της δεκαετίας του ’30 παντρεύτηκε έναν έμπορο και απέκτησε την κόρη της, Φωτεινή. Ο γάμος δεν κράτησε για πολύ, αλλά η αγάπη της για την οικογένεια και η φροντίδα προς την κόρη της παρέμειναν πάντοτε αδιάκοπες. Η κόρη της έχει περιγράψει τη μητέρα της ως μια σκληρά εργαζόμενη γυναίκα, που έφευγε νωρίς το πρωί και γύριζε αργά το βράδυ. Της άρεσε να περνά χρόνο στα παρασκήνια των θεάτρων και φρόντιζε ώστε όλοι γύρω της να μιλούν με ευγένεια. Η αγάπη της για το θέατρο ήταν βαθιά και η σχέση της με τους συνεργάτες της ζεστή και φιλική.
Το 1945, σε παράσταση με τον θίασο της Άννας Καλουτά και του Ορέστη Μακρή, γνώρισε τον Κώστα Γαμπάρο. Ο έρωτας ήταν κεραυνοβόλος και αμοιβαίος. Παντρεύτηκαν λίγους μήνες μετά και παρέμειναν μαζί έως τον θάνατό της. Αν και δεν είχε ιδιαίτερη αδυναμία στα κοσμικά, προτιμούσε την ηρεμία του σπιτιού και τη συντροφιά της κόρης και των εγγονών της. Παρά το γεγονός ότι δεν ήταν καλή νοικοκυρά, είχε άριστη διαχείριση των οικονομικών και φρόντιζε την οικογένειά της με αγάπη και αφοσίωση.
Η Γεωργία Βασιλειάδου έκανε τεράστια καριέρα στον κινηματογράφο, συμμετέχοντας σε 48 ταινίες και συνεργαζόμενη συχνά με τον Βασίλη Αυλωνίτη σε 17 από αυτές. Η πιο επιτυχημένη εισπρακτικά ταινία της ήταν «Η Θεία από το Σικάγο», που κατέκτησε την κορυφή της σεζόν 1957-1958 με 142.459 εισιτήρια. Το πραγματικό της όνομα ήταν Γεωργία Αθανασίου, αλλά άλλαξε το επίθετό της σε Βασιλειάδου όταν αποφάσισε να ακολουθήσει καριέρα στην υποκριτική και το τραγούδι. Ήταν πολύ θρήσκα και παρά την εξαιρετική φωνή της, ερμήνευσε κινηματογραφικά μόνο ένα τραγούδι.
Посмотреть эту публикацию в Instagram
Η δημοτικότητά της ήταν τεράστια και κάθε δημόσια εμφάνισή της προκαλούσε πανικό στους θαυμαστές της. Παρόλα αυτά, η ίδια προτιμούσε την ηρεμία του σπιτιού της και δεν ασχολούνταν με κουτσομπολιά. Παρά τις φήμες που ήθελαν να εμφανίζεται ως «άσχημη» στους ρόλους της, αυτή η εικόνα ήταν σκόπιμη, καθώς το κοινό αγαπούσε και αναγνώριζε την κωμική της ιδιοφυΐα.
Ο ποιητής και εκδότης είχε πει για εκείνη ότι ήταν το «φάρμακο» ενάντια στη μελαγχολία, καθώς με τις ερμηνείες της μπορούσε να κάνει ακόμη και βαριά άρρωστους ανθρώπους να γελάσουν. Η ίδια είχε δηλώσει ότι ακόμα κι αν μπορούσε να είναι κάτι άλλο, πάλι ηθοποιός και πάλι «άσχημη» θα ήθελε να είναι. Η αποφασιστική της αποχώρηση από την καριέρα το 1975 έγινε συνειδητά, καθώς ήθελε να φύγει με «ζήτω» και όχι με «γιούχα».
Τα τελευταία χρόνια της ζωής της πάλεψε με το βρογχικό άσθμα και έφυγε από τη ζωή στις 12 Φεβρουαρίου του 1980, σε ηλικία 83 ετών. Η κηδεία της έγινε δύο ημέρες μετά με περιορισμένη παρουσία κόσμου, αλλά η κληρονομιά της στο ελληνικό θέατρο και κινηματογράφο παραμένει ζωντανή, με το χιούμορ, τη γλυκύτητα και την ανθρωπιά της να θυμίζουν σε όλους το αληθινό μεγαλείο της.
