Η Αγγελική Νικολούλη, η γυναίκα που έχει ταυτίσει το όνομά της με το μυστήριο και την αναζήτηση της αλήθειας στις πιο σκοτεινές υποθέσεις της ελληνικής κοινωνίας, καταφέρνει εδώ και δεκαετίες να κρατά τη δική της προσωπική ζωή μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας. Παρά τη συνεχή έκθεσή της στον τηλεοπτικό φακό, η «σιδηρά κυρία» του αστυνομικού ρεπορτάζ έχει επιλέξει να προστατεύει με σθένος την ιδιωτικότητά της, αφήνοντας ελάχιστες πτυχές του παρελθόντος της να γίνουν γνωστές στο ευρύ κοινό. Η ιστορία του γάμου της, η απόφαση για το διαζύγιο και η λατρεία για τον γιο της, Κωνσταντίνο Μουσούλη, συνθέτουν το πορτρέτο μιας γυναίκας που ξέρει να ισορροπεί ανάμεσα στη σκληρή δουλειά και το συναίσθημα.
Ο γάμος της Αγγελικής Νικολούλη με τον αστυνομικό διευθυντή Γιάννη Μουσούλη υπήρξε ένας σημαντικός σταθμός στη ζωή της. Οι δυο τους μοιράστηκαν πολλά χρόνια κοινής πορείας, στηρίζοντας ο ένας τον άλλον σε περιόδους μεγάλων επαγγελματικών προκλήσεων. Ωστόσο, η απόφαση για τον χωρισμό ήρθε αθόρυβα και πολιτισμένα, χωρίς να δώσει ποτέ τροφή για σχόλια στον Τύπο. Η παρουσιάστρια έχει δηλώσει στο παρελθόν πως η σχέση τους μεταμορφώθηκε με το πέρασμα του χρόνου, αλλά ο σεβασμός παρέμεινε το κυρίαρχο στοιχείο ανάμεσά τους. Το διαζύγιο δεν στάθηκε εμπόδιο στο να διατηρήσουν μια υγιή επικοινωνία, έχοντας πάντα ως απόλυτη προτεραιότητα την ανατροφή και την ευτυχία του παιδιού τους.
Ο Κωνσταντίνος Μουσούλης, ο μοναχογιός της Αγγελικής, είναι η μεγάλη της αδυναμία και το πρόσωπο που την κάνει να λυγίζει από περηφάνια. Ο Κωνσταντίνος έχει επιλέξει να χαράξει τη δική του αυτόνομη πορεία στον χώρο της σκηνοθεσίας, ζώντας και εργαζόμενος στο εξωτερικό και συγκεκριμένα στο Λος Άντζελες. Η απόσταση μπορεί να είναι μεγάλη, όμως η δεσμός μεταξύ μητέρας και γιου παραμένει αδιάρρηκτος. Η Αγγελική Νικολούλη, μέσα από τις σπάνιες δηλώσεις της, περιγράφει τον Κωνσταντίνο ως έναν άνθρωπο με συγκροτημένη προσωπικότητα και ταλέντο, που δεν θέλησε ποτέ να χρησιμοποιήσει το όνομα της μητέρας του για να πετύχει τους στόχους του.
Σήμερα, η Αγγελική Νικολούλη νιώθει πλήρης και ισορροπημένη, εστιάζοντας στην αποστολή της να προσφέρει απαντήσεις εκεί που επικρατεί το σκοτάδι. Παραδέχεται πως η προσωπική της ζωή θυσιάστηκε πολλές φορές στον βωμό της ενημέρωσης και των πολύωρων ερευνών, όμως οι στιγμές που μοιράζεται με τον γιο της είναι η δική της «όαση» ηρεμίας. Η ίδια αποφεύγει τις κοσμικές εμφανίσεις και προτιμά την ησυχία του σπιτιού της, αποδεικνύοντας πως πίσω από την ερευνήτρια που δεν σταματά μπροστά σε τίποτα, κρύβεται μια μητέρα που αγωνιά και μια γυναίκα που ξέρει να εκτιμά την ουσία της ζωής.
